Συνέντευξη στον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο έδωσε η Τζούλια Ρόμπερτς για το Πρώτο Θέμα και πραγματικά ήταν απολαυστικότατη!!Πόσο ωραίο να διαβάζεις μια ακομπλεξάριστη, άνετη, συνειδητοποιημένη μεγάλη σταρ. Μου 'χε λείψει η πραγματική λάμψη star με αυτούς που ασχολούμαστε εδώ.
Τι να πιάσει ο οποιοσδήποτε μπροστά σε τέτοια ονόματα;
Γιατί η μεγάλη τους διαφορά δεν είναι το μέγεθος του ονόματός τους, είναι η απλότητα που διακατέχει αυτούς τους τεράστιους σταρ, αντίθετα με τους "καβαλημένους" δικούς μας....
Διαβάστε εδώ μέρος της συνέντευξης....
Αισθάνεστε ότι λόγω οικογένειας δεν σας ταιριάζουν οι ρομαντικές κωμωδίες που σας έκαναν διάσημη;
Δεν είναι λόγω οικογένειας, αλλά λόγω ηλικίας.
Δεν είναι δυνατόν στα 40 μου να σωριάζομαι στο πάτωμα όταν περνάει δίπλα
μου ένα αγόρι. Διάβασα μερικά σενάρια με πρωτότυπες και πολύ κωμικές ιδέες,
αλλά είναι γελοίο να πρωταγωνιστήσω σ’ αυτές. Δεν μου ταιριάζουν πλέον.
Οι υποχρεώσεις επηρεάζουν την κρίση σας γύρω από τα θέματα δουλειάς; Αλλάξατε γνώμη για συγκεκριμένες επιλογές σας;
Διαθέτω ακόμη την ίδια ευαισθησία που είχα και παλιότερα όταν διαβάζω ένα σενάριο. Ξέρω στα σίγουρα αν θα το αναλάβω ή όχι. Η οικογένειά μου παίζει ρόλο στη συνέχεια,
όταν θα πρέπει να δω αν θα έχω τον χρόνο και με ποιον τρόπο θα δουλέψω γύρω από το πρόγραμμα των παιδιών, πού θα γυριστεί η ταινία και πότε ακριβώς. Η δομή, πάντως, που επηρεάζει την τελική μου απόφαση δεν αλλάζει στο ελάχιστο την κρίση μου.
Εχετε όμως γίνει πιο επιλεκτική;
Δεν ξέρω. Ανέκαθεν ήμουν δύσκολη με το υλικό που μου πρότειναν. Ποτέ δεν ήθελα να δουλεύω κολλητά και ασταμάτητα, έλεγα πιο πολλές φορές «όχι» παρά «ναι». Αφού έκανα το «Mystic pizza», τις «Ανθισμένες μανόλιες» και το «Pretty woman» κάθισα για δύο χρόνια περιμένοντας την κατάλληλη πρόταση, μέχρι να δεχτώ να παίξω στο «Pelican brief». Το διάστημα εκείνο ήταν πολύτιμο. Ολοι μου έλεγαν πως αν συνεχίσω να απορρίπτω τα πάντα, δεν θα με σκεφτούν ξανά για κάτι της προκοπής. Ποτέ όμως δεν σταμάτησα να έχω μια παράξενη αυτοπεποίθηση. Η κρίσιμη καμπή υπήρξε η συνεργασία μου με τον Αλαν Πάκουλα,τον Ντένζελ Ουάσινγκτον και τον Σαμ Σέπαρντ.
Ηταν για μένα ανυπολόγιστης αξίας συνεργασίες.
Εχει αλλάξει το Χόλιγουντ από τότε που εσείς ξεκινήσατε;
Θεέ μου, πάρα πολύ. Δεν έχει;
Ποια είναι η άποψή σας για την πλαστική χειρουργική;
Φαντάζομαι πως κάνει κάποιους ευτυχισμένους.
Θα το σκεφτόσασταν;
Δεν μπορείς ποτέ να πεις «ποτέ» γιατί θα δαγκώσεις τη γλώσσα σου. Ελπίζω η ζωή μου να συνεχίσει στο ίδιο επίπεδο εκπλήρωσης και χαράς, ώστε να μην επιλέξω το νυ-
στέρι για εκπλήρωση και χαρά. Αλλά, πάλι, δεν ορκίζομαι.
Υπάρχει μια αστεία φήμη περί κατάρας των Οσκαρ, κυρίως όμως σε σχέση με τους ρόλους που προσφέρονται στους βραβευμένους στη συνέχεια.
Πολλοί από τους νικητές όντως δεν είχαν τις καλύτερες επιλογές μετά το
βραβείο. Ποια είναι η γνώμη σας για την καριέρα σας μετά το Οσκαρ;
Πώς είναι δυνατόν να είναι κατάρα μια νίκη στα Οσκαρ;
Ελάχιστοι έχουν τιμηθεί με
αυτό, εκτός κι αν μετράω λάθος.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ www.protothema.gr και στο ένθετο BIG FISH
Συγχαρητήρια και στον Θ.Κουτσογιαννόπουλο για τη συνέντευξη.
