
Ήθελα να αναφερθώ μέρες αλλά δεν είχα βρει το χρόνο.
Διάβαζα πολλούς να σχολιάζουν την απόφαση του Ρουβά να βοηθήσει με τον τρόπο του σε συναυλία για το περιβάλλον, κατακρίνοντάς εκείνον και τις…ρουβίτσες για την περιβαλλοντική τους συνείδηση.
Μιας και ήμουν εκεί, είπα να περιγράψω τι είδα, και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Μπαίνοντας στο
Καλλιμάρμαρο υπήρχαν άτομα με ολόκληρη σακούλα με πατατάκια, μπροστά στα μάτια των σεκιούριτι που έλεγαν στον κόσμο να φέρνει μέσα ΜΟΝΟ ΝΕΡΟ.
Εκείνοι όχι μόνο δε συγκινήθηκαν, αλλά έφερναν και άλλα, για να φτάσουν για όλη την παρέα.
Άλλος ανεβαίνοντας με τον πολύ κόσμο στις κερκίδες φώναζε από μακριά στη γυναίκα του:
«Φέρε τις μπύρες», μην τυχόν και τις ξεχάσει η σύζυγος.
Η μπροστινή μου στη διάρκεια της συναυλίας ήταν με το τσιγάρο και όλος ο καπνός ερχόταν πάνω μου.
Το ίδιο και άλλη μια λίγο πιο πέρα που θεώρησε απαραίτητο να καπνίσει εκείνη τη στιγμή.
Και δεν το λέω επειδή εκείνη την ώρα τραγουδούσε ο Σάκης, αλλά δεν σκέφτεσαι ήθελα να ‘ξερα πως βρίσκεσαι μέσα στο Καλλιμάρμαρο;
Δε σκέφτεσαι ότι ο χώρος είναι ιερός για να κάνεις το τσιγάρο σου και φυσικά να το πετάς μετά κάτω;
Δε σκέφτεται ο άλλος πως ΔΕΝ τρώμε πατατάκια σε τέτοιο χώρο;
Πού θα πας, στο multiplex cinema και θες πατατάκια;
Την μπύρα δεν μπορείς να την αφήσεις να την πιείς μετά;
Εγώ με ένα νεράκι πήγα και με τίποτα άλλο. Ένιωσα τέτοιο σεβασμό μέσα στο χώρο που δεν τόλμησα να σκεφτώ να τον βλάψω με οποιονδήποτε τρόπο.
Γιατί αν από μόνοι μας ο καθένας ατομικά δεν έχει αυτό που λέμε οικολογική συνείδηση, τι περιμένεις να σου κάνει ο Σάκης και ο κάθε Σάκης;