Συμμαχία 7 καναλιών για ψηφιακή τηλεόραση

Της Σόνιας Χαϊμαντά

Και το όνομα αυτής «Digea»! Ο συγκερασμός αυτός των λέξεων «Digital» (ψηφιακή) και Gea (Γη) συμβολίζει τη νέα ψηφιακή πλατφόρμα της Ψηφιακός Πάροχος Α.Ε. που άνοιξε χθες τα «χαρτιά» της ανακοινώνοντας το μοντέλο συνεργασίας των 7 ιδιωτικών καναλιών εθνικής εμβέλειας (Mega, ANT1, Alpha, Alter, Star, ΣΚΑΙ και Μακεδονία), που θα δρομολογήσουν τη μετάβαση της τηλεόρασης στην ψηφιακή εποχή.

Η εταιρεία, που αναμένεται να διαμορφώσει το νέο πρόσωπο της τηλεόρασης τα επόμενα χρόνια, παρουσιάστηκε χθες στο «Παλάς» από τον πρόεδρό της, Κώστα Κιμπουρόπουλο και τον διευθύνοντα σύμβουλο Γιώργο Μαθιό, παρουσία του υπουργού Εσωτερικών, Προκόπη Παυλόπουλου, του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Τηλέμαχου Χυτήρη και του προέδρου της ΕΣΗΕΑ, Πάνου Σόμπολου.

Το κόστος του εγχειρήματος υπολογίζεται στα 80 εκατ. ευρώ, «ένα ιδιαίτερα υψηλό κονδύλι», όπως το χαρακτήρισε ο κ. Κιμπουρόπουλος «σε μια εξαιρετικά κρίσιμη εποχή, πόσο μάλλον όταν το ποσόν αυτό θα καλύψει το κόστος του εγχειρήματος μέχρι το switch off, το πέρασμα δηλαδή από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή».

Κύρια δραστηριότητα της Digea είναι η παροχή υπηρεσιών δικτύωσης και πολυπλεξίας, τόσο στους μετόχους, όσο και σε όποιον νομιμοποιείται και θα επιλέξει τις υπηρεσίες της.

Υπολογίζεται ότι μέχρι τις αρχές του 2010 το ψηφιακό τηλεοπτικό σήμα θα μπορεί να καλύπτει το περίπου 60% του πληθυσμού. Τα κανάλια, τα οποία θα μεταφέρει καταρχήν ως συνεργαζόμενα η Digea, είναι: Alpha, Alter, ANT1, Μακεδονία, Mega, Star, και ΣΚΑΙ.

Τέλη καλοκαιριού
Η ψηφιακή εκπομπή αναμένεται να ξεκινήσει στα τέλη του καλοκαιριού από το Καμάρι Ξυλοκάστρου, ενώ σχεδιάζεται η εκπομπή σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα από τα μέσα του φθινοπώρου και σε Πάτρα και Λάρισα μέχρι τις αρχές του 2010, εφόσον η αγορά είναι επαρκώς εφοδιασμένη με τον κατάλληλο εξοπλισμό και έχει ολοκληρωθεί και το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο προβλέψεων. Η Digea θα προχωρήσει σε εκπομπή με το σύστημα κωδικοποίησης MPEG4/H.264/AVC.

«Βασική προϋπόθεση για την υλοποίηση του εγχειρήματος θα είναι η τήρηση εκ μέρους της πολιτείας μιας σειράς παραμέτρων, όπως ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, η ολοκλήρωση του τελικού ψηφιακού χάρτη, η προκήρυξη ψηφιακών αδειών», τόνισε ο κ. Κιμπουρόπουλος και συμπλήρωσε:

Στο χαιρετισμό του ο κ. Παυλόπουλος δεσμεύθηκε ότι «η πολιτεία θα κάνει ό,τι πρέπει, χωρίς τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, αλλά με μαθήματα από τα λάθη του παρελθόντος.

Ο ceo της εταιρείας Γ. Μαθιός κατέστησε σαφές ότι «δεν πρόκειται για επιλογή, αλλά για αναγκαία εναρμόνιση της χώρας μας στα διεθνή δεδομένα, που για την Ευρώπη έχουν χρονικό ορίζοντα το 2015».
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15460&subid=2&tag=12731&pubid=11593165

Πολλή τηλεόραση, λίγες λέξεις

Είστε γονείς και επιτρέπετε στα παιδιά σας να βλέπουν με τις ώρες τηλεόραση; Προσοχή.

Μελέτη του νοσοκομείου Παίδων στο Σιάτλ δείχνει ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης μειώνει την λεκτική αλληλεπίδραση μεταξύ γονέων και βρέφους, γεγονός που καθυστερεί την ανάπτυξη του λεξιλογίου στα παιδιά.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής των Δημήτρη Χρηστάκη, μελέτησε 329 παιδιά ηλικίας από 2 έως και 48 μηνών και διαπίστωσε ότι για κάθε επιπλέον ώρα παρακολούθησης τηλεόρασης ο αριθμός των λέξεων που άκουγαν τα νήπια από τους γονείς τους μειώνονταν κατά 770 λέξεις (7%).

Επιπρόσθετα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι όσο περισσότερες ώρες περνούσαν τα παιδιά μπροστά στην τηλεόραση τόσο λιγότερες ήταν οι λέξεις που έλεγαν στους γονείς τους όταν αυτοί τους μιλούσαν.

«Ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις ήταν περισσότερο πιθανό να υπάρχουν όταν τα παιδιά ήταν μόνα τους μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης. Ωστόσο, υπήρχαν περιπτώσεις όπου οι γονείς ήταν παρόντες στο χώρο, όμως η προσοχή τους είχε αποσπαστεί από την τηλεόραση με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών και των παιδιών», επισημαίνει ο δρ. Δημήτρης Χρηστάκης .

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της μελέτης έρχονται σε αντίθεση με όσα διατείνονται όσοι προμηθεύουν DVD για τα νήπια, ότι δηλαδή τα προϊόντα τους είναι κατά τέτοιο τρόπο σχεδιασμένα ώστε να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ γονέων και παιδιών.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα συμπεράσματα της μελέτης τους πιθανώς να εξηγούν προηγούμενες μελέτες σχετικά με την παρακολούθηση τηλεόρασης και την καθυστέρηση στην ανάπτυξη λεξιλογίου των παιδιών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύονται στο τεύχος Ιουνίου του επιστημονικού εντύπου «Αρχεία Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής» (Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine).
http://health.ana-mpa.gr/fthema.php?id=5567

Στα «ψιλά» περνάει τον πλανήτη η TV

Παγκόσμια Ημέρα για το Περιβάλλον σήμερα, αλλά η ελληνική τηλεόραση βάζει στην άκρη την ευαισθησία της για την πράσινη πολιτική. Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον πρωταγωνίστησε στην πρόσφατη τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών, διεκδικώντας απαντήσεις για τις προτάσεις των πολιτικών κομμάτων για τη σωτηρία του, η ημέρα εορτασμού του θα περάσει ως μια απλή είδηση ανάμεσα στην προεκλογική ειδησεογραφία. Ακόμη και στην κρατική τηλεόραση, η υπενθύμιση του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος εξωθείται στο πρόγραμμα της ΕΤ1 με τη μετάδοση δύο ντοκιμαντέρ. Ηχηρό «παρών» δίνει το Animal planet στη συνδρομητική πλατφόρμα της Nova, στο οποίο καλούν σε σωτηρία του πλανήτη τα συμπαθή ζωάκια του καναλιού.

Σήμερα στην ΕΤ1, στις 9.30 το βράδυ, προβάλλεται το βραβευμένο ντοκιμαντέρ της Ιρέν Σαλίνα «Flow». To ντοκιμαντέρ τονίζει την κρίση του πλανήτη μας στα αποθέματα νερού, στην πολιτική, στη μόλυνση και προειδοποιεί ότι το νερό -η ουσία της ζωής και το πιο πολύτιμο αγαθό μας- δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένο. Αν δεν γίνουν ριζικές αλλαγές, τριτοκοσμικές χώρες είναι δυνατό να εξαφανιστούν από το χάρτη.

Παγκόσμια πρεμιέρα

Το ίδιο βράδυ στις 10.00 στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, παράλληλα με 53 τηλεοπτικούς σταθμούς σε όλο τον κόσμο, προβάλλεται η ταινία του Γιαν Μπερτράντ «Home». Μια ταινία βασισμένη στο περιβαλλοντικό σχέδιο του Λικ Μπεσόν.

Το Διαδίκτυο στην τηλεόραση

Εχει ο καιρός γυρίσματα. Την τελευταία δεκαετία το παραδοσιακό τηλεοπτικό πρόγραμμα «μετακόμισε» με απίστευτους ρυθμούς από τη μικρή οθόνη σε εκείνη του ηλεκτρονικού μας υπολογιστή. Σήμερα, όμως, φαίνεται να αποζητά να επιστρέψει πίσω, αλλά μαζί με τις υπόλοιπες δυνατότητες του κομπιούτερ.

Ναι, το μέλλον της τηλεοπτικής συσκευής προδιαγράφεται στις μέρες μας πολυπλοκότερο από ποτέ. Δεν θα λέγαμε το ίδιο για το τηλεοπτικό περιεχόμενο, αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα... Γεγονός, πάντως, είναι ότι το σερφάρισμα στο Ιντερνετ μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης ολοένα και αυξάνεται στις προτιμήσεις των χρηστών.

Σύμφωνα με έρευνα που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα από την αμερικανική Ενωση Καταναλωτών Ηλεκτρονικών (Consumer Electronics Association), αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι οι καταναλωτές επιθυμούν τηλεοράσεις με ενσωματωμένο το λογισμικό για το Διαδίκτυο. Το 48% των ερωτηθέντων απάντησε ότι τους επόμενους 12 μήνες σκέφτεται σοβαρά να αγοράσει μια τέτοια τηλεοπτική συσκευή. Βλέπετε, οι συνήθειες πλέον αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς.

Με μεγάλη χαρά δηλώνουν ότι θα απαλλάσσονταν από το λάπτοπ χάριν της τηλεόρασης. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα, όπως υποστηρίζουν, είναι η δυνατότητα να έχεις κάθε στιγμή πρόσβαση στο Ιντερνετ και ταυτόχρονα στα τηλεοπτικά προγράμματα. Οι online δραστηριότητες, τις οποίες οι καταναλωτές θα μετέφεραν σήμερα κιόλας στην τηλεόρασή τους είναι: τα online βίντεο (62%), η αναζήτηση μετεωρολογικής πρόβλεψης (59%), τα παιχνίδια (57%).

«Οι τηλεοπτικές συσκευές με παροχή Ιντερνετ μεταφέρουν τον χρήστη/τηλεθεατή ένα ακόμη βήμα πιο μακριά. Και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει άλλη συσκευή περισσότερο πρόσφορη γι' αυτήν τη σύγκλιση», αποφαίνονται οι ερευνητές του CES.

Οπωσδήποτε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι την επομένη της δημοσιοποίησης της έρευνας, εταιρείες όπως οι LG, Samsung και Toshiba ανακοίνωσαν τα σχέδιά τους να βγάλουν τις νέες hi-tech τηλεοράσεις και να συνάψουν συμφωνίες συνεργασίας με το YouTube ή το Netflix. Οι διαφημιστές, άραγε, και τα στελέχη των καναλιών πώς σκέφτονται να αντιμετωπίσουν αυτή την πρόκληση; Το περιβάλλον τόσο στον τηλεοπτικό χώρο όσο και σε αυτόν του Διαδικτύου αλλάζει διαρκώς, οι απαιτήσεις επίσης, αλλά καλό είναι να έχουμε υπ' όψιν μας και το πού επιχειρούν να στρέψουν τον καταναλωτή οι επιχειρήσεις-κολοσσοί που δραστηριοποιούνται και στους δύο αυτούς τομείς, τόσο από πλευράς περιεχομένου όσο και από πλευράς τεχνολογίας. *
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=42480

Πώς η μέτρηση τηλεθέασης διαφθείρει την ψυχαγωγία

Παλιότερα είχαμε μια ψηφοφορία για το αν παρακολουθείτε τα νούμερα τηλεθέασης και πολλοί είχατε πει ότι δεν τα πιστεύετε. Διαβάστε το άρθρο του Μπαμπη Παπαδημητριου για την Καθημερινή.

Αν η τηλεόραση ήταν ένα ράφι ενός σούπερ μάρκετ, η μέτρηση τηλεθέασης θα ήταν τα νούμερα που γυρνούν τρελά στην ταμειακή μηχανή. Αυτό κάνει η μέθοδος μέτρησης, την οποία κατ’ αποκλειστικότητα διενεργεί μια εταιρεία, η AGB Nielsen, για λογαριασμό όλων των παραγόντων της τηλεόρασης. Από τον θεατή και καταναλωτή, μέχρι τον μεσολαβούντα διαφημιστή και τον πωλητή διαφημιζόμενο. Ενα εργαλείο μπορεί να είναι καλό, να χρειάζεται εκσυγχρονισμό ή να μην το εμπιστεύεσαι. Ευθύνη δεν έχει το εργαλείο, αλλά ο κατασκευαστής του και ο χειριστής του. Δυστυχώς, στην περίπτωση της ελληνικής τηλεοπτικής και διαφημιστικής αγοράς, κανείς δεν φαίνεται έτοιμος να ελέγξει τα όσα συμβαίνουν με κριτήριο την αποτελεσματική λειτουργία της αγοράς τηλεοπτικών προϊόντων, την τεχνολογική βελτίωση του συγκεκριμένου μέσου ενημέρωσης και, κυρίως, την προσφορά του στην κοινωνία.

Οι επαγγελματίες του κλάδου γνωρίζουν πολύ καλά αυτά τα προβλήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν βρει τρόπο να τα αντιμετωπίσουν. Η πίεση από την καθημερινή διεκπεραίωση της δουλειάς, οι καλές σχέσεις μεταξύ επαγγελματικών ομάδων, άρα οικονομικών και, πολύ συχνά, πολιτικών δυνάμεων, με τις απαραίτητες ισορροπίες που απαιτούνται, οδηγούν τελικώς τους πάντες να «βολεύονται» και να μην συζητούν για την ποιότητα της μέτρησης τηλεθέασης.

Κάποιοι μάλιστα μπορεί και να είναι ευχαριστημένοι επειδή το «εργαλείο» περιορίζει την εξειδίκευση, την πολυφωνία, τον νεωτερισμό και, όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι, τις αναπόφευκτες συγκρούσεις.

Λάθος δείγμα

Η ζημιά για την κοινωνία και το ακροατήριο βρίσκεται στο αποτέλεσμα, δηλαδή στην ποιότητα του δημόσιου τηλεοπτικού προγράμματος. Εμπειροι αναλυτές εξηγούν πως το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη μέθοδο, την κακή εφαρμογή και τις ατέλειες της μοναδικής μέτρησης. Το αποτέλεσμα των μετρήσεων, «εξαρτάται πρακτικά μόνον από όσους καταναλώνουν πάρα πολλές ώρες τηλεόρασης». Πράγματι, στην Ελλάδα, ακόμη σήμερα, υπάρχουν πολλοί που «καταναλώνουν» εφτά ακόμη και οκτώ ώρες τηλεόραση την ημέρα. Αυτοί, χωρίς υποχρεωτικώς να το επιδιώκουν, ορίζουν τελικώς το τηλεοπτικό τοπίο, αφού σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις παραγωγής και δημιουργίας τηλεοπτικού προγράμματος καταλήγουν να αναπαράγουν τις τηλεοπτικές «συνήθειες» των χρηστών που εμφανίζουν βαρύτατη εξάρτηση από τη λειτουργία της τηλεοπτικής μηχανής.

Καμία δυσκολία δεν υπάρχει στους επαγγελματίες των εμπορικών συναλλαγών για να αντιληφθούν το περιεχόμενο του συγκεκριμένου κοινού. Μόνον το 60% του πληθυσμού που είναι σε ηλικία να εργαστεί και δεν έχει άλλο εμπόδιο, απασχολείται πραγματικά. Αν στους άεργους, προσθέσετε τους συνταξιούχους, τους ασθενείς και τους υπόλοιπους μη έχοντες επείγουσα απασχόληση, η τηλεόραση, ειδικότερα η ελληνική, διαθέτει ένα έξοχο κοινό, έτοιμο να δεχθεί ό,τι θέλουν οι κατασκευαστές τηλεοπτικού προγράμματος.

Ολοένα και περισσότεροι όμως, ιδιαίτερα στην πλευρά των μεγάλων εταιρειών, που ενδιαφέρονται για την τελική απόδοση της διαφημιστικής του δαπάνης, αντιλαμβάνοται πως η εικόνα που περιγράφει η χρησιμοποιούμενη μέτρηση τηλεθέασης δεν αντιπροσωπεύει την κοινωνία που μας περιβάλλει. Η κοινωνία μας, όπως όλες οι άλλες, στηρίζεται κυρίως στον μεγάλο αριθμό ανθρώπων με καθημερινό ήθος. Ανθρώπων που προσπαθούν για το καλύτερο, δουλεύουν σκληρά και επιδιώκουν συστηματικά να βελτιώσουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Οι άνθρωποι αυτοί είναι μακρινοί χρήστες του προσφερόμενου προγράμματος. Βλέπουν λίγες ώρες και είναι προσεκτικοί στις επιλογές τους.

Χωρίς ποιοτικές μετρήσεις

Ομως, όλα δείχνουν ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν περιλαμβάνονται σε εκείνους που πατούν τα κουμπιά στα «μηχανάκια» των συσκευών μέσω των οποίων η εταιρεία μέτρησης παρακολουθεί και υπολογίζει την ανά λεπτό τηλεθέαση. Ο κανόνας διαμορφώνεται από τους άλλους, τους συστηματικούς τηλεθεατές που εξουσιάσουν τα μηχανάκια της AGB, προς μεγάλη ικανοποίηση των μηχανικών της εταιρείας, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζουν δυσκολίες συγκέντρωσης, επεξεργασίας και ερμηνείας των ποσοτικών στοιχείων που συγκεντρώνει η έρευνα. Θα χρειαζόταν προφανώς μια τακτική ποιοτική μέτρηση η οποία θα παρείχε «ασφαλώς βελτιωμένες ενδείξεις για την αξία των τηλεοπτικών προγραμμάτων», σημειώνει ο Μ. Χαιρετάκης στην έρευνά του «Τηλεθέαση» (εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2007) για να παρατηρήσει όμως χαρακτηριστικά ότι οι ποιοτικές μετρήσεις «δεν λειτουργούν ως κοινό νόμισμα στις καθημερινές εμπορικές δοσοληψίες της διαφημιστικής βιομηχανίας» (σελ. 36).

Ο προβληματισμός εξαπλώνεται γρήγορα στις συζητήσεις των στελεχών, τα οποία έχουν την υποχρέωση να διαχειριστούν αποτελεσματικά μειωμένες δαπάνες μάρκετιγκ και διαφήμισης, αφορά την εμπιστοσύνη που μπορούν να έχουν σε μια «χαζή και διεφθαρμένη τηλεόραση». Η συνεχής επανάληψη του ίδιου προτύπου με ομάδες περιφερόμενων κωμικών, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πρωτότυπη και ουσιαστική ψυχαγωγία, όπως επιβεβαιώνουν οι πραγματικές επιτυχίες. Οι επιτυχίες ξεχωρίζουν ακόμη επειδή ακριβώς διασπούν τη μονοτονία των προγραμμάτων που κατασκευάζονται απλώς για να απορροφάται η διαφημιστική δαπάνη χωρίς καμία προσπάθεια κρίσης. Αρκεί η τροφοδοσία των λογισμικών με το ύψος της δαπάνης που επιθυμεί να δαπανήσει μια εταιρεία για να διακανονιστεί η θεαματικότητα, χωρίς τη βάσανο των ποιοτικών κριτηριών, αφού ο τρόπος μέτρησης έχει καθιερώσει ένα ενιαίο μοντέλο εκπομπών συνεχούς και μονοδιάστατης επικοινωνίας. Σίγουρα και εύκολα χρήματα για όλους, πλην ίσως του καθήκοντος πολιτισμού που θα έπρεπε να συνυπηρετεί η εταιρική διαφημιστική δαπάνη.

Το 2003 σε ένα συμπόσιο που έγινε στο London School of Economics για την παρουσίαση ερευνών για θέματα της σύγχρονης Ελλάδας έδωσαν την ευκαιρία για τη διατύπωση ενός, τουλάχιστον, ενδιαφέροντος συμπεράσματος («Evolution of Greek Television Drama», από την Angeliki Koukoutsaki-Monnier)»: Οι ομοιότητες μεταξύ της τηλεόρασης της δικτατορίας του ’70 και της ιδιωτικής τηλεόρασης της δεκαετίας του ’90 είναι εκπληκτικά εμφανείς, τόσο σε ποσότητα όσο και στην ποικιλία των προγραμμάτων. Οι δραματοποιημένες λαϊκές σειρές καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του ελαφρού προγράμματος και υπηρετούν τον εξαιρετικά βραχυπρόθεσμο προγραμματισμό. Υπάρχει ωστόσο μια διαφορά. Ενώ η τηλεόραση της δικτατορίας κατασκεύαζε ένα μοντέλο ψυχαγωγίας για να υπηρετήσει τις ιδεολογικές ανάγκες του καθεστώτος, στην εποχή της ιδιωτικής τηλεόρασης από το ψυχαγωγικό μοντέλο προκύπτει μια σαφής τηλεοπτική ιδεολογία». Δεν είναι άδικο, ούτε δύσκολο, να συμπεράνει κανείς ότι η κυρίαρχη «ψυχαγωγική» ιδεολογία της τηλεόρασης που κατασκευάζει η έρευνα μέτρησης φέρει ακόμη τα σημάδια της περιόδου κατά την οποία η τηλεόραση έκανε τα πρώτα βήματά της στην
Ελλάδα.

Η τηλεόραση ως κρεατομηχανή

Οταν τελείωνε η τηλεοπτική χρονιά του 2008 στην εκπομπή «Καλημέρα σας» του Γιώργου Αυτιά στον Alpha, ένα υψηλής ποιότητας ξεκατίνιασμα μεταξύ δύο διασημοτήτων... καθήλωσε το φιλοθέαμον κοινό της πρωινής ζώνης.

Τα δύο κορίτσια, Θώδη και Βροχοπούλου, μόνο μαλλί με μαλλί δεν πιάστηκαν. Ευτυχώς που η μία ήταν στο στούντιο και η άλλη με link από το σπίτι της. «Ποια είσαι εσύ» η μία, «ποια είσαι εσύ» η άλλη, «τον κόσμο δεν τον κερδίζεις με τα λεφτά» έλεγε η Θώδη, «τον κόσμο τον κερδίζεις με τις πράξεις» ούρλιαζε η άλλη, σταυροκοπιόταν η Θώδη, φούντωνε η Βροχοπούλου, «εμένα ειρωνεύεσαι; Ποιες γνώσεις έχεις εσύ βρε, που ούτε μια ξένη γλώσσα δεν ξέρεις. Ξέρεις αγγλικά, γαλλικά, βρε άντε πήγαινε να ντυθείς Κινέζα εκεί στα κανάλια, εμένα δουλειά μου είναι. Εσύ που κλαις για έναν άντρα...»

Στο τέλος, έτσι για να κλείσει και η τηλεοπτική χρονιά ...ποιοτικά, αμφότερες ανταποκρίθηκαν στο ρόλο που τους επιφύλαξε ο οικοδεσπότης και άρχισαν να τραγουδούν η μία στην άλλη.

Η Θώδη στη Βροχοπούλου ένα τρυφερό πανηγυριώτικο με στίχο «ζαφειρένια μου» και η λιγωμένη Βροχοπούλου το «σ' αγαπώ γιατί σ' ωραία...». Ετσι ολοκληρώθηκε η πρωινή αυτή τελετή.

Πριν από λίγες ημέρες η εθνική «αοιδός» Εφη Θώδη εισήχθη στην ψυχιατρική πτέρυγα δημόσιου νοσοκομείου. Οχι για να πρωταγωνιστήσει σ' ένα ακόμη βίντεο. Οπως όταν μεταμφιέστηκε κατά καιρούς σε Κλεοπάτρα, λουόμενη σε μπανιέρα γεμάτη με γάλα. Ποιος ξεχνά όταν την έχρισαν αμαζόνα, την έντυσαν με ρούχα διάσημων μόδιστρων, την ξάπλωσαν με νεαρά αγόρια στα κρεβάτια, κρεβατοκάμαρες, την έβαλαν να τριγυρνάει με ένα αρνί το Πάσχα στο Κολωνάκι, να συνομιλεί με τον πρωθυπουργό της χώρας, τον οποίο υποδυόταν γνωστός μίμος της τηλεόρασης, όπου έδινε απαντήσεις σε πολιτικά θέματα. Η τραγουδίστρια από τη Φθιώτιδα έχει καθιερωθεί ως ερμηνεύτρια δημοτικών και παραδοσιακών τραγουδιών. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1984 τραγουδώντας στα πανηγύρια. Τα τελευταία χρόνια έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής με κομμάτια όπως το «Γλύκα γλύκα» και το «Είσαι νινί».

Ελάχιστοι ξαφνιάστηκαν από την κατάληξη αυτής της γυναίκας, η οποία πριν από χρόνια έβγαζε το μεροκάματό της στα πανηγύρια και τα λαϊκά μαγαζιά της Λιοσίων και της Αχαρνών. Από τη μια οι ειδικοί της τηλεόρασης λένε πως τέτοιες εκπομπές χαμηλής ποιότητας, την αισθητική και την τηλεθέασή τους την οφείλουν στο δάκρυ ενός βασανισμένου. Από την άλλη τη συνταγή τους τη στηρίζουν στη βαθιά υποτίμηση της ανθρώπινης υπόστασης. «Η περίπτωση της Εφης Θώδη δεν είναι η μοναδική» έγραφε προ ημερών η Ντέπυ Γκολεμά στον «Ελεύθερο Τύπο». «Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Οσο υπάρχουν μεσημεριανές εκπομπές, διευθυντές ειδήσεων και παρουσιαστές τηλεόρασης που νοιάζονται μόνο για τη διαπόμπευση των αδύναμων να αντιδράσουν ανθρώπων, μια Εφη Θώδη θα θυσιάζεται πάντα. Τη διέσυραν μέχρι τελικής πτώσης. Της αντάλλαξαν τη δίψα για δημοσιότητα με την απόγνωση της ψυχής της. Προφανώς και η ίδια επέλεξε έως ένα σημείο να συμμαχήσει με τους όρους ενός παιχνιδιού, που δεν ήξερε όμως πώς εξελισσόταν και με ποιους όρους».

Πριν από λίγο καιρό τη δόξα της δακρύβρεχτης Ρούλας Βροχοπούλου, να «πουλήσει» την εγκατάλειψή της από τον νεαρό εραστή της Φρανκ, ζήλωσε ο Ανδρέας Μικρούτσικος «εξαργυρώνοντας» από την πρώτη στιγμή, από το πρώτο δευτερόλεπτο της νέας εκπομπής του το χωρισμό του με την πρώην σύζυγό του. Ομως ο Μικρούτσικος έλεγε τον καημό του και το παραδάκι έπεφτε. Αυτή είναι η διαφορά. Το ίδιο και η Ευγενία Μανωλίδου, η οποία πρόσφατα επιδόθηκε σ' έναν απίστευτο μαραθώνιο έκθεσης των προσωπικών της, γαργαλιστικών νέων με τον σύντροφό της, βουλευτή Αδωνι Γεωργιάδη. Και αυτή πληρώνεται για να εμφανίζεται στο γυαλί.

Στα ριάλιτι οι πρωταγωνιστές αποτελούν το πιόνι των ισχυρών, οι οποίοι προσφέρουν ένα τηλεοπτικό θέαμα στο κοινό, ενώ η προσωπική επιτυχία τους είναι τόσο εφήμερη που πριν ακόμα προλάβουν να τη γευτούν, έχουν ήδη ξεχαστεί.

Το 1998 είχαμε και την υπόθεση του εισαγγελέα Ρόδου Γιώργου Σακελλαρόπουλου με την Τζένη Χειλουδάκη, που γεννήθηκε Γιάννης αλλά υποβλήθηκε σε εγχείρηση αλλαγής φύλου στα νεανικά της χρόνια, κι έφερε τον όρο τρανσέξουαλ στη ζωή μας. Ο χειρισμός της από τα μέσα ενημέρωσης αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό παράδειγμα του μέχρι πού μπορεί να φτάσει η πέρα από κάθε όριο -ηθικό ή αισθητικό- εκμετάλλευση ενός θέματος. Μια θλιβερή επιβεβαίωση του πόσο έχει προχωρήσει ο χυδαίος λαϊκισμός και η ασυδοσία κάποιων, που υποτίθεται ότι πρέπει να πληροφορούν.

Χρόνια τώρα το ριάλιτι λειτουργεί υπό το πρίσμα ιδιωτικών και ψυχολογικών παραγόντων.
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2009-05-16&id=44769

Η τηλεόραση

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΥ*

Συνηθίζουμε, και πράττουμε μάλλον σωστά, να καταγγέλλουμε την τηλεόραση για ορισμένα από τα δεινά που μολύνουν την ελευθερία μας, που στομώνουν την ορθοκρισία μας, που αλλοτριώνουν τη συνύπαρξή μας με τους άλλους.

Από τις περισσότερες ενημερωτικές εκπομπές, μέχρι τις σαπουνόπερες, εξαιρώντας ίσως κάποιες ποιοτικές ταινίες και λίγα ντοκιμαντέρ, θεωρούμε τη μικρή οθόνη βασική υπεύθυνο της χειραγώγησής μας, μιας έρπουσας, γι' αυτό και δύσκολα διαγνώσιμης διά γυμνού οφθαλμού, αλλά τόσο ισχυρής ανθρωπολογικής μας μετάλλαξης. Μια τέτοια στάση είναι χαρακτηριστική μιας αριστερής ριζοσπαστικής κριτικής που δέχονται τα «Μέσα», έστω και αν τα τελευταία χρόνια αυτή καταχωρίζεται ως αρχαϊκή, συντηρητική, κ.λπ.

Γι' αυτό δοκιμάζει κανείς μεγάλη έκπληξη, όταν ακούει και διαβάζει ανάλογα πράγματα προερχόμενα από ανθρώπους που είναι ή υπήρξαν πολιτικά στελέχη πρώτης γραμμής, και μάλιστα από τον ευρύτερο αριστερό χώρο, χωρίς ωστόσο να διεκδικούν ριζοσπαστικές δάφνες. Τέτοια, νομίζω, είναι η περίπτωση του Γάλλου σοσιαλιστή, πρώην πρωθυπουργού Μισέλ Ροκάρ, ο οποίος μόλις πριν από λίγες ημέρες, σε σχετική συνέντευξη, φόρτωσε στην τηλεόραση, χωρίς υπερβολή, όλα περίπου τα δεινά, με πρώτο αυτό της δυσλειτουργίας της Δημοκρατίας. Και τι δεν είπε ο Γάλλος σοσιαλιστής. Οτι «το δράμα σήμερα είναι ότι η τηλεόραση έγινε το κυρίαρχο μέσον που κατασκευάζει τις γνώμες», ότι η τηλεοπτική εικόνα απωθεί την πολυπλοκότητα, αναζητεί πάντα τη σύγκρουση, τη συγκίνηση, το δραματικό στοιχείο, το «γεγονός».

«Ενα σχέδιο εξόδου από την οικονομική κρίση που παρουσιάζει η οποιαδήποτε κυβέρνηση -γαλλική, αμερικανική, αγγλική, γερμανική- θα συζητηθεί σε σχέση με την αντίθεση της αντιπολίτευσης στη χώρα και όχι τόσο σε σχέση με την εν δυνάμει αποτελεσματικότητά του».

Η αποπνευμάτωση που προκαλεί η τηλεόραση «αλλάζει τον τρόπο σκέψης των λαών», τους καθιστά ευαίσθητους στα χαμηλού επιπέδου «κοσμοπολίτικα» ρομάντζα, και διαγράφει την ιδέα ότι «ο πολιτικός μπορεί να είναι ένα σοβαρό επάγγελμα». Για να επισημάνει: είναι τραγικό, «εδώ είναι ο θάνατος της Δημοκρατίας!». Ενας θάνατος που δεν περιορίζεται σε μία μόνο χώρα, αλλά αφορά όλο τον πλανήτη. Μάλιστα, αυτό το «θανάσιμο πλήγμα» στη Δημοκρατία έχει σε ορισμένες περιπτώσεις και ονοματεπώνυμο. Πρόκειται για τους διαφόρους Μέρντοχ και Ρανκ, που ελέγχουν και έντυπα μέσα ενημέρωσης. «Για παράδειγμα, αυτοί οι δύο άνδρες», λέει ο Ροκάρ, «έκαναν τη Μεγάλη Βρετανία ξενόφοβη», αντιευρωπαϊκή. Η χώρα έγινε ξενόφοβη εξαιτίας τού μεγάλης κυκλοφορίας λαϊκιστικού της Τύπου.

Δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με τέτοιες ριζοσπαστικές απόψεις, έστω και αν κινούνται στο όριο της δαιμονοποίησης της τηλεόρασης. Ωστόσο, έχουμε τη γνώμη πως χρειάζονται μια αναγκαία συμπλήρωση. Αυτή η λειτουργία των μέσων, και ειδικά της τηλεόρασης, δεν μπορεί να μετριάζει τις μεγάλες ευθύνες εκείνων που πολλές φορές τα χρησιμοποιούν. Εκτός από τους «κακούς» ιδιοκτήτες και τους εκδότες, υπάρχουν και τα πολιτικά κόμματα, που, αρκετές φορές, στο πεδίο του κομματικού ανταγωνισμού επινοούν, επεξεργάζονται και προσαρμόζουν τις στρατηγικές τους σε σχέση με τα μέσα. Η στρατηγική χρήση των μέσων εκ μέρους των κομμάτων, η επικέντρωση στο «γεγονός» και στη «συγκίνηση», στη λαϊκιστική καταγγελία ως «γεγονός», κ.λπ., συμμετέχει από κυρίαρχες θέσεις στην ενίσχυση αυτού που ο Ροκάρ ονομάζει θανάσιμο πλήγμα κατά της Δημοκρατίας. Τα κόμματα δεν μπορεί διαρκώς να παρουσιάζονται θύματα, αθώα παίγνια στα χέρια αμείλικτων εκδοτών που συνωμοτούν και κατευθύνουν τις εξελίξεις κατά εκεί που το επιθυμούν.

* Διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=40143

Θεραπεία κατά της μοναξιάς η τηλεόραση

Άτομα μοναχικά ή με χαμηλή αυτοπεποίθηση, για τα οποία οι διαπροσωπικές σχέσεις αποτελούν εφιάλτη, αναζητούν και βρίσκουν την ζεστασιά της «ανθρώπινης επαφής», στα πρόσωπα των χαρακτήρων των αγαπημένων τους τηλεοπτικών σειρών.

Έτσι, η τηλεόραση ανάγεται στο μοναδικό τεχνολογικό επίτευγμα, που έχει την ικανότητα να καλύψει την ανάγκη του ανθρώπου να «ανήκει δε κάποιο σύνολο, σε μία ομάδα», υποστηρίζουν με μελέτη τους ερευνητές των πανεπιστημίων του Μπάφαλο και του Μαϊάμι!

ΠΗΓΗ: Journal of Experimental Social Psychology (e-tipos)

H αλήθεια είναι πως πολλοί την έχουν ανάγκη τη "φασαρία" της τηλεόρασης, κυρίως μεγαλύτερες ηλικίες. Μπορεί να μην είναι ό,τι καλύτερο, είναι όμως μια παρηγοριά, να ακούς μια φωνή.

Η τηλεόραση βλάπτει περισσότερο από ό,τι ωφελεί τα νήπια

Ένας κορυφαίος ειδικός σε ζητήματα που αφορούν το παιδί, προειδοποιεί τους γονείς να περιορίσουν το χρόνο που τα νήπια ηλικίας μέχρι δύο ετών παρακολουθούν τηλεόραση, γιατί αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη βλάβη από ό,τι ωφέλεια στην ανάπτυξή τους.
Ο καθηγητής Δημήτρης Χρηστάκης, ερευνητής του Ινστιτούτου Ερευνών για τα Παιδιά του Σιάτλ και καθηγητής του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ, σε μεγάλη του διεθνή έρευνα, που δημοσιεύεται στο παιδιατρικό περιοδικό "Acta Paediatrica", εξέφρασε επίσης σημαντικές επιφυλάξεις για τα εκπαιδευτικά ή ψυχαγωγικά DVD που απευθύνονται στα νήπια και ισχυρίζονται ότι είναι επωφελή γι' αυτά, παρά την έλλειψη των σχετικών επιστημονικών στοιχείων.

Ο Χρηστάκης, που μελέτησε 78 σχετικές έρευνες της τελευταίας 25ετίας, διαπίστωσε ότι εννέα στα δέκα παιδιά κάτω των δύο ετών παρακολουθούν τακτικά τηλεόραση διεθνώς. Μερικά μάλιστα περνούν μέχρι και 40% του χρόνου που είναι ξύπνια, μπροστά από την τηλεόραση, παρόλο που καμία επιστημονική έρευνα δεν έχει αποδείξει μέχρι σήμερα ότι υπάρχουν οφέλη από αυτή την πρόωρη έκθεση ενός παιδιού στην επίδραση της τηλεόρασης.

Σύμφωνα με τον Χρηστάκη, η πλάστιγγα των επιστημονικών στοιχείων γέρνει σαφώς προς την κατεύθυνση των δυνητικών βλαβών. Αν και αρκετοί γονείς θεωρούν ότι η τηλεόραση κάνει καλό στον εγκέφαλο των νηπίων, γι' αυτό τα αφήνουν να βλέπουν με τις ώρες, οι ιατρικές μελέτες δεν έχουν επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, η παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων και DVD μπορεί να καθυστερήσει τη γλωσσική ανάπτυξη και το περιεχόμενο του λεξιλογίου, σύμφωνα με άλλες μελέτες.

Τα νήπια τείνουν να μιμούνται αυτό που βλέπουν στην οθόνη, όμως μαθαίνουν καλύτερα από τις ζωντανές παρουσιάσεις, ενώ μια άλλη μελέτη διαπίστωσε μέτρια προβλήματα συγκέντρωσης της προσοχής στην ηλικία των επτά ετών σε όσα μικρά παιδιά έβλεπαν πολλή τηλεόραση πριν τα τρία τους χρόνια.

Αρκετοί γονείς παραδέχονται ότι αφήνουν τα νήπια μπροστά από την τηλεόραση, επειδή χρειάζονται χρόνο για τους ίδιους, πράγμα που όσο κι αν είναι κατανοητό, πρέπει να αποφεύγεται κατά το δυνατό, σύμφωνα με τον έλληνα ερευνητή.

Ο Χρηστάκης αποδίδει την αρνητική επίδραση της τηλεόρασης στο ότι εκθέτει τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο των νηπίων σε μια σειρά από υπερβολικά ερεθίσματα, όπως φώτα που αναβοσβήνουν, συνεχείς αλλαγές σκηνών, απότομες ηχητικές αλλαγές κ.α., ενώ παράλληλα υποκαθιστά άλλες αναγκαίες δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι ή η επαφή με τους γονείς.

Εδώ και τέσσερις δεκαετίες εκφράζονταν ανησυχίες για την επίδραση της τηλεόρασης στα νήπια, αλλά μόνο πρόσφατα διάφορες επιστημονικές μελέτες άρχισαν να παρέχουν εμπειρικά στοιχεία που να θεμελιώνουν αυτούς τους φόβους.

ΠΗΓΗ:ΑΠΕ
http://news.trikki.gr/arxeio-order/13914-2009-01-23-09-49-18

Λάκης, Λίτσα, Λόλα οι νέοι bloggers!

Βloggers έγιναν οι τηλεοπτικοί ήρωες των ελληνικών σειρών για χάρη των τηλεθεατών, προς όφελος των καναλιών τους. ANT1 και Mega αξιοποιούν τη διαδραστικότητα και το δυναμισμό του Διαδικτύου με στόχο να δέσουν ακόμη πιο σφιχτά το πιστό κοινό των τηλεοπτικών σειρών. Μέσα στις κεντρικές ιστοσελίδες των καναλιών www.antenna.gr και www.megatv.com το τελευταίο διάστημα έχουν «ανοίξει» μικρότερα αυτόνομα sites σχεδόν όλες οι ελληνικές σειρές. Δίπλα στην έως τώρα ενημέρωση για τα επόμενα επεισόδια, τις φωτογραφίες και τα φόρουμ διαλόγου με τους φαν της κάθε σειράς, προστέθηκαν νέες ενότητες και ευρηματικά κουίζ. Η διατήρηση προσωπικού blog είναι το καινούργιο στοιχείο στα «microsites» των ελληνικών σειρών. Ετσι ο «Λάκης ο γλυκούλης» γράφει ιστορία και με το blog του, ενώ οι επισκέπτες bloggers της «Λίτσα.com» μπορούν να κερδίσουν μια γκεστ εμφάνιση στον τηλεοπτικό κόσμο της ηρωίδας.

Τα πρώτα αποτελέσματα της κίνησης αυτής θεωρούνται σημαντικά από τα κανάλια. Το μεν Mega δηλώνει πως δέχθηκε 8,2 εκατομμύρια επισκέψεις το μήνα Μάρτιο, ενώ στον ΑΝΤ1 για πρώτη φορά προσφέρεται η μετάδοση προηγούμενου επεισοδίου της «Λόλας» για όσους φαν της κωμικής σειράς το έχασαν κατά την προβολή του.

Περισσότερη εικόνα και on line περιεχόμενο βρίσκεται στο ενημερωτικό κομμάτι στα δύο μεγάλα κανάλια. Τόσο οι ειδήσεις του Μega όσο και του ΑΝΤ1 «μεταδίδονται» στα sites, ενώ οι ενημερωτικές εκπομπές διαθέτουν τις δικές τους αξιόλογες ιστοσελίδες όπου ο χρήστης μπορεί να «δει» ολόκληρες εκπομπές που ήδη έχουν μεταδοθεί τηλεοπτικά. Το ψυχαγωγικό περιεχόμενο των ιστοσελίδων δίνει μεγαλύτερη έμφαση στο να αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με τους τηλεθεατές, ιδιαίτερα το νεανικό κοινό, το οποίο έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο.


ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗ ΜΑΤΙΝΑ
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=85521

Βρετανία: Οι δάσκαλοι δεν μπορούν να ανταγωνιστούν την τηλεόραση

Πρόβλημα συγκέντρωσης παρουσιάζουν τα σημερινά παιδιά –η «γενιά της τηλεόρασης»– με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εμβαθύνουν στις γνώσεις που παρέχει το σχολείο.

Οι δάσκαλοι καλούνται να ανταποκριθούν στις καινούργιες συνθήκες μεταδίδοντας τις καινούργιες πληροφορίες με τη μορφή «τίτλων», ανάλογων με αυτούς των δελτίων ειδήσεων.

Οι δάσκαλοι δυσκολεύονται ιδιαίτερα να προσελκύσουν την προσοχή των παιδιών και να τα κινητοποιήσουν για να συμμετέχουν ενεργά στην τάξη, υποστηρίζει ο Τζούλιαν Σάπμαν, πρόεδρος του φορέα National Association of Schoolmasters Union of Women Teachers.

Ο φορέας εποπτείας των εκπαιδευτικών προτύπων, Ofsted, προειδοποιεί ότι η αύξηση των επιπέδων ανάρμοστης συμπεριφοράς στα σχολεία έχει αυξηθεί εξαιτίας της πλήξης που αισθάνονται οι μαθητές στη διάρκεια των μαθημάτων, αναφέρει ο κ. Σάπμαν.

Οι δάσκαλοι είναι εγκλωβισμένοι στη «μέγκενη» των αριθμών, καθώς καλούνται να αποδεικνύουν την πρόοδο των μαθητών τους με συγκεκριμένους δείκτες –όπως το ποσοστό της τάξης που βαθμολογείται με Α– γεγονός που περιορίζει τη δημιουργικότητα των μαθημάτων.

«Ο δάσκαλος, στην προσπάθειά του να ικανοποιήσει τα κριτήρια που του επιβάλλονται, δεν αφήνει ουσιαστικά περιθώρια για πειραματισμό και καινοτομία στην τάξη», προειδοποιεί ο κ. Σάπμαν.

Την περασμένη εβδομάδα, η Ένωση Εκπαιδευτικών και Λεκτόρων προγραμμάτισε συνάντηση με στελέχη της τηλεόρασης, προκειμένου να παραθέσει τους λόγους για τους οποίους πολλά από τα τηλεοπτικά προγράμματα που προβάλλονται πριν από τις 9 μ.μ. ευθύνονται για τις απογοητευτικές επιδόσεις των μαθητών.

Πηγή: The Independent
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/04/14/1653226.htm

TV η πιο φτηνή ψυχαγωγία !

Γράφει ‘o εφημερεύων’

Το πρωί Αυτιάδες - Χρουσαλάδες , το μεσημέρι Κους κους – Τατιάνες και πολύ μπλα μπλα , το απόγευμα Χοάνα η παρθένα και το βράδυ τηλεμαιντανοπαράθυρα . Ότι πληρώνεις παίρνεις . Τι περίμενες ; Δωρεάν ΤV και ποιότητα ; Φτηνή σε όλα της η Τ V μας , στη τιμή και στην ποιότητα !! Αν θέλεις να τους αποφύγεις και να χαλαρώσεις μπροστά στην μικρή οθόνη , δεν έχεις παρά να πληρώσεις κοντά στα 600 ευρώ το χρόνο , για συνδρομητική . Ε τι !! Πάλι τσάμπα θέλεις να τη βγάλεις ; Αν θες ποιότητα ,έστω αυτή την τηλενάρκωση των Χολλυγουντιανών παραγωγών , θα πληρώσεις . Και που είσαι ! Σκέψου ότι πολλοί από αυτούς που εργάζονται στα μμε , πληρώνονται με τα τσουβάλια για να μας παρέχουνε αηδίες ! Εχουν και μηχανάκια και μετράνε την τηλεθέαση !!! Ακου ανωμαλία ! Μετράνε πόσοι από μας τους βλάκες , παρακολουθούμε τις Θώδεις και τους Κωστέτσους . Και μαλώνουν από πάνω !! Ελεύθερη Χώρα των Ελλήνων Θεατών . Πετάξτε τα τηλεκοντρόλ και παίξτε με τα παιδιά σας !! Κλείστε την TV .

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2009/04/tv.html

Η τηλεόραση τον καιρό της κρίσης...

Η «κρίση» ανοίγει τη συζήτηση σχεδόν για όλα. Και επηρεάζει και επηρεάζεται. Επίκαιρο παράδειγμα η τηλεόραση και οι ενστάσεις των ανθρώπων της αγοράς ότι η «υπέρμετρη» προβολή της κρίσης επηρεάζει αρνητικά τις αγορές.

Πρώτα, ένα γενικό σχόλιο για την ελληνική TV. Μοιάζει πολύ -τηρουμένων των αναλογιών- με το... χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εχει... golden boys, το «όλα για το κέρδος» στην TV γίνεται «όλα για την τηλεθέαση». Οι «πλασματικές αξίες» εδώ υποκαθίστανται από τις «πλασματικές ειδήσεις» και η «νέα οικονομία» βρίσκει την αντιστοιχία της στην «τηλεδημοκρατία». Ενώ το «δελτίο των 8» είναι για το «πολιτικό σύστημα» κάτι σαν τον «δείκτη Νasdaq» για τα χρηματιστήρια.

Ετσι, ενώ η «απληστία για το κέρδος» οδήγησε το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε κατάρρευση, η «απληστία της τηλεθέασης» εγκυμονεί αντίστοιχους κινδύνους για την τηλεόραση.

Προφανώς είναι θεμιτή η διεκδίκηση της μεγαλύτερης δυνατής τηλεθέασης. Και οικονομικά επιβεβλημένη. Οχι όμως με αθέμιτα μέσα, δηλαδή με «τοξικά προϊόντα». Μπορεί το αθέμιτο να είναι νόμιμο, αλλά είναι ανεπίτρεπτο (βλέπε, σχετικώς, Βουλγαράκης, περί νόμιμου και ηθικού!).

Ακούμε πολλούς να λένε ότι μοναδικό κριτήριο είναι ο τηλεθεατής. Λάθος... Μοιάζει με το ανεπιβεβαίωτο σλόγκαν «πάντα έχει δίκιο η αγορά». Η τηλεόραση χρειάζεται σοβαρό πλαίσιο αρχών, με γενικούς προσδιορισμούς και κανόνες. Εξάλλου, οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό. Μακάρι να αρκούσε η αυτορρύθμιση. Σ αυτήν πίστευε και ο Αλαν Γκρίνσπαν, αλλά, όπως ομολόγησε καθυστερημένα, προδόθηκε...

Σημαντικό ρόλο θα μπορούσε να παίξει και η ΕΣΗΕΑ, αλλά μοιάζει περίπου να παίζει αντίστοιχο ρόλο με αυτόν της μη... συγκροτημένης ΕΦΕΕ στα Πανεπιστήμια.

Η ουσία βρίσκεται στην ανάγκη η τηλεόραση να προστατεύσει η ίδια το «προϊόν» που παράγει και να μην το αφήσει να «χάσει την αξία του» λόγω υπερβολής, λαϊκισμού, κιτρινισμού κ.λπ., υποταγμένη στην αθέμιτη «απληστία της τηλεθέασης».

Αναγνωρίζουμε πλήρως το «δικαίωμα στην ελαφρότητα» και αποστρεφόμεθα τη σοβαροφάνεια. Ομως «δελτίο καιρού» δεν είναι η... Πετρούλα. Είναι, ίσως, ψυχαγωγικό πρόγραμμα. Ως τέτοιο καλοδεχούμενο. Η σύγχυση όμως «σκοτώνει» το προϊόν.

Οι ειδήσεις λ.χ. πρέπει να είναι ειδήσεις, όχι κάτι άλλο, χωρίς αυτό το «κάτι άλλο» βέβαια να απαγορεύεται ως άλλου τύπου πρόγραμμα κ.ο.κ. Η TV δεν κατασκευάζει την πραγματικότητα. Την απεικονίζει, εξ ορισμού, στρεβλά και την επηρεάζει μέχρι ενός ορίου.

Το στοίχημα παραμένει: ποιότητα - δημοφιλία - εμπορικότητα. Ο ρυθμιστικός παράγοντας, όπως και στις αγορές, είναι αναγκαίος. Για να μην υποκύψει στο «βέρτιγκο» που δημιουργεί η «απληστία της τηλεθέασης»...
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11822&subid=2&tag=8777&pubid=2818747

Η τηλεόραση τον καιρό της κρίσης...

Η «κρίση» ανοίγει τη συζήτηση σχεδόν για όλα. Και επηρεάζει και επηρεάζεται. Επίκαιρο παράδειγμα η τηλεόραση και οι ενστάσεις των ανθρώπων της αγοράς ότι η «υπέρμετρη» προβολή της κρίσης επηρεάζει αρνητικά τις αγορές.

Πρώτα, ένα γενικό σχόλιο για την ελληνική TV. Μοιάζει πολύ -τηρουμένων των αναλογιών- με το... χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εχει... golden boys, το «όλα για το κέρδος» στην TV γίνεται «όλα για την τηλεθέαση». Οι «πλασματικές αξίες» εδώ υποκαθίστανται από τις «πλασματικές ειδήσεις» και η «νέα οικονομία» βρίσκει την αντιστοιχία της στην «τηλεδημοκρατία». Ενώ το «δελτίο των 8» είναι για το «πολιτικό σύστημα» κάτι σαν τον «δείκτη Νasdaq» για τα χρηματιστήρια.

Ετσι, ενώ η «απληστία για το κέρδος» οδήγησε το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε κατάρρευση, η «απληστία της τηλεθέασης» εγκυμονεί αντίστοιχους κινδύνους για την τηλεόραση. Προφανώς είναι θεμιτή η διεκδίκηση της μεγαλύτερης δυνατής τηλεθέασης. Και οικονομικά επιβεβλημένη. Οχι όμως με αθέμιτα μέσα, δηλαδή με «τοξικά προϊόντα». Μπορεί το αθέμιτο να είναι νόμιμο, αλλά είναι ανεπίτρεπτο (βλέπε, σχετικώς, Βουλγαράκης, περί νόμιμου και ηθικού!).

Ακούμε πολλούς να λένε ότι μοναδικό κριτήριο είναι ο τηλεθεατής. Λάθος... Μοιάζει με το ανεπιβεβαίωτο σλόγκαν «πάντα έχει δίκιο η αγορά». Η τηλεόραση χρειάζεται σοβαρό πλαίσιο αρχών, με γενικούς προσδιορισμούς και κανόνες. Εξάλλου, οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό. Μακάρι να αρκούσε η αυτορρύθμιση. Σ αυτήν πίστευε και ο Αλαν Γκρίνσπαν, αλλά, όπως ομολόγησε καθυστερημένα, προδόθηκε...

Σημαντικό ρόλο θα μπορούσε να παίξει και η ΕΣΗΕΑ, αλλά μοιάζει περίπου να παίζει αντίστοιχο ρόλο με αυτόν της μη... συγκροτημένης ΕΦΕΕ στα Πανεπιστήμια.

Η ουσία βρίσκεται στην ανάγκη η τηλεόραση να προστατεύσει η ίδια το «προϊόν» που παράγει και να μην το αφήσει να «χάσει την αξία του» λόγω υπερβολής, λαϊκισμού, κιτρινισμού κ.λπ., υποταγμένη στην αθέμιτη «απληστία της τηλεθέασης».

Αναγνωρίζουμε πλήρως το «δικαίωμα στην ελαφρότητα» και αποστρεφόμεθα τη σοβαροφάνεια. Ομως «δελτίο καιρού» δεν είναι η... Πετρούλα. Είναι, ίσως, ψυχαγωγικό πρόγραμμα. Ως τέτοιο καλοδεχούμενο. Η σύγχυση όμως «σκοτώνει» το προϊόν.

Οι ειδήσεις λ.χ. πρέπει να είναι ειδήσεις, όχι κάτι άλλο, χωρίς αυτό το «κάτι άλλο» βέβαια να απαγορεύεται ως άλλου τύπου πρόγραμμα κ.ο.κ. Η TV δεν κατασκευάζει την πραγματικότητα. Την απεικονίζει, εξ ορισμού, στρεβλά και την επηρεάζει μέχρι ενός ορίου.

Το στοίχημα παραμένει: ποιότητα - δημοφιλία - εμπορικότητα. Ο ρυθμιστικός παράγοντας, όπως και στις αγορές, είναι αναγκαίος. Για να μην υποκύψει στο «βέρτιγκο» που δημιουργεί η «απληστία της τηλεθέασης»...

Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11822&subid=2&tag=8777&pubid=2818747

Η τηλεόραση τον καιρό της κρίσης...

Η «κρίση» ανοίγει τη συζήτηση σχεδόν για όλα. Και επηρεάζει και επηρεάζεται. Επίκαιρο παράδειγμα η τηλεόραση και οι ενστάσεις των ανθρώπων της αγοράς ότι η «υπέρμετρη» προβολή της κρίσης επηρεάζει αρνητικά τις αγορές.

Πρώτα, ένα γενικό σχόλιο για την ελληνική TV. Μοιάζει πολύ -τηρουμένων των αναλογιών- με το... χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εχει... golden boys, το «όλα για το κέρδος» στην TV γίνεται «όλα για την τηλεθέαση». Οι «πλασματικές αξίες» εδώ υποκαθίστανται από τις «πλασματικές ειδήσεις» και η «νέα οικονομία» βρίσκει την αντιστοιχία της στην «τηλεδημοκρατία». Ενώ το «δελτίο των 8» είναι για το «πολιτικό σύστημα» κάτι σαν τον «δείκτη Νasdaq» για τα χρηματιστήρια.

Ετσι, ενώ η «απληστία για το κέρδος» οδήγησε το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε κατάρρευση, η «απληστία της τηλεθέασης» εγκυμονεί αντίστοιχους κινδύνους για την τηλεόραση. Προφανώς είναι θεμιτή η διεκδίκηση της μεγαλύτερης δυνατής τηλεθέασης. Και οικονομικά επιβεβλημένη. Οχι όμως με αθέμιτα μέσα, δηλαδή με «τοξικά προϊόντα». Μπορεί το αθέμιτο να είναι νόμιμο, αλλά είναι ανεπίτρεπτο (βλέπε, σχετικώς, Βουλγαράκης, περί νόμιμου και ηθικού!).

Ακούμε πολλούς να λένε ότι μοναδικό κριτήριο είναι ο τηλεθεατής. Λάθος... Μοιάζει με το ανεπιβεβαίωτο σλόγκαν «πάντα έχει δίκιο η αγορά». Η τηλεόραση χρειάζεται σοβαρό πλαίσιο αρχών, με γενικούς προσδιορισμούς και κανόνες. Εξάλλου, οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό. Μακάρι να αρκούσε η αυτορρύθμιση. Σ αυτήν πίστευε και ο Αλαν Γκρίνσπαν, αλλά, όπως ομολόγησε καθυστερημένα, προδόθηκε...

Σημαντικό ρόλο θα μπορούσε να παίξει και η ΕΣΗΕΑ, αλλά μοιάζει περίπου να παίζει αντίστοιχο ρόλο με αυτόν της μη... συγκροτημένης ΕΦΕΕ στα Πανεπιστήμια.

Η ουσία βρίσκεται στην ανάγκη η τηλεόραση να προστατεύσει η ίδια το «προϊόν» που παράγει και να μην το αφήσει να «χάσει την αξία του» λόγω υπερβολής, λαϊκισμού, κιτρινισμού κ.λπ., υποταγμένη στην αθέμιτη «απληστία της τηλεθέασης».

Αναγνωρίζουμε πλήρως το «δικαίωμα στην ελαφρότητα» και αποστρεφόμεθα τη σοβαροφάνεια. Ομως «δελτίο καιρού» δεν είναι η... Πετρούλα. Είναι, ίσως, ψυχαγωγικό πρόγραμμα. Ως τέτοιο καλοδεχούμενο. Η σύγχυση όμως «σκοτώνει» το προϊόν.

Οι ειδήσεις λ.χ. πρέπει να είναι ειδήσεις, όχι κάτι άλλο, χωρίς αυτό το «κάτι άλλο» βέβαια να απαγορεύεται ως άλλου τύπου πρόγραμμα κ.ο.κ. Η TV δεν κατασκευάζει την πραγματικότητα. Την απεικονίζει, εξ ορισμού, στρεβλά και την επηρεάζει μέχρι ενός ορίου.

Το στοίχημα παραμένει: ποιότητα - δημοφιλία - εμπορικότητα. Ο ρυθμιστικός παράγοντας, όπως και στις αγορές, είναι αναγκαίος. Για να μην υποκύψει στο «βέρτιγκο» που δημιουργεί η «απληστία της τηλεθέασης»...

Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11822&subid=2&tag=8777&pubid=2818747

Η τηλεόραση πιστεύει στην ανακύκλωση

Ένα πάρα πολύ καλό άρθρο του Βήματος της Κυριακής για την τηλεόραση και την ανακύκλωση θεμάτων, προσώπων, εκπομπών...

Ανοίγεις την τηλεόραση και αίφνης παθαίνεις κρίσεις πανικού. Διαπιστώνεις ότι μόνο το δέρμα σου παρασύρθηκε από το πέρασμα του χρόνου και φορτώθηκε ρυτίδες και πανάδες. Στη μικρή σου οθόνη όλα παραμένουν σε κατάσταση μωροεφηβείας, καθώς μπροστά σου παρελαύνουν εκείνοι τους οποίους έβλεπες φευγαλέα να περνούν από τη μικρή οθόνη την ώρα που εσύ έπαιζες και η μαμά προσπαθούσε να εντρυφήσει στις συνταγές της κυρίας Βέφας Αλεξιάδου.

Το ίδιο κάνεις κι εσύ σήμερα. Τις ίδιες κροκέτες προσπαθείς να φτιάξεις, τον ίδιο διαγωνισμό ομορφιάς ξορκίζεις φοβούμενος πως θα σπεύσει να θέσει υποψηφιότητα η κόρη σου λίγο μετά την εφηβεία, ενώ σίγουρα βάζεις το χέρι σου στη φωτιά ότι το δωδεκάρι της Κύπρου το έχουμε στο τσεπάκι μας. Μαζί σου θα συμφωνήσουν ενδεχομένως οι παλιοί καλοί τηλεοπτικοί σου φίλοι. Ο κ. Ανδρέας Μικρούτσικος , η κυρία Ελένη Μενεγάκη, ο κ. Λ.Λαζόπουλος , ο κ. Γ.Παπαδάκης, ο κ. Τέρενς Κουίκ, η κυρία Ρίκα Βαγιάννη, οι κατά τι νεότεροι τηλεοπτικά κ. Φ.Σεργουλόπουλος και κυρία Μαρία Μπακοδήμου και φυσικά η κυρία Ρούλα Κορομηλά!

Την οποία μπορεί να μη βλέπεις πλέον στην οθόνη, αλλά δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας καθώς το όνομα και η παρουσία της πλανιούνται στον αέρα της ψυχαγωγίας στην περιοχή της Κάντζας. Και αναρωτιέσαι: Εδώ ακόμη και ο Πρωθυπουργός δήλωσε κόπωση, οι τηλεστάρ είναι ακούραστοι;

Στο ίδιο έργο τηλεθεατές
Επί σειρά εβδομάδων σπαταλήθηκαν δεκάδες ώρες τηλεοπτικού χρόνου και αμέτρητες ιλουστρασιόν και μη σελίδες στον βωμό της διαδοχολογίας του «Πρωινού καφέ». Θα είναι αρκούντως ξανθιά η νέα παρουσιάστρια; Θα καταφέρει να ανασύρει από τον βυθό της τηλεθέασης τη μακροβιότερη ψυχαγωγική εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης; Τα «βαρυσήμαντα» ερωτήματα εναλλάσσονταν από πάνελ σε πάνελ την ώρα που για κάποια άλλα ζητήματα όλοι ήταν σίγουροι: όπως, για παράδειγμα, το ότι σε κάποιο μαξιλάρι, σε κάποια θέση στον καναπέ θα βρίσκεται σίγουρα καθισμένη η αστρολόγος κυρία Λίτσα Πατέρα ή ότι πλατό δίχως τέντζερη δεν υπάρχει. Αλλά και ότι, αν και έχουμε κάποιες αμφιβολίες για το αν θα ταυτιστεί η ελληνίδα νοικοκυρά με τη δίμετρη παρουσιά- στρια, εν τούτοις θεωρείται απολύτως φυσιολογικό η ίδια νοικοκυρά να χωρέσει στο πέντε εκατοστών μπικίνι που αποτελεί την ενδυματολογική πρόταση της ίδιας εκπομπής!

Κανείς δεν αναρωτήθηκε μήπως τελικά το πρόβλημα βρίσκεται στην εκπομπή και όχι στην παρουσιάστρια; Μήπως όλοι αυτοί οι πρωινοί καφέδες δεν ανταποκρίνονται ούτε στις επιθυμίες των νεανικών κοινών αλλά ούτε και του συνόλου των τηλεθεατών; Μήπως τελικά σπαταλώνται πολλά χρήματα για μια ζώνη που δεν φέρνει τα αναμενόμενα κέρδη; Και τελικά πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι κάποιος που πιστεύει ότι η ένταξη του κ. Ανδρέα Μικρούτσικου στη συγκεκριμένη ζώνη θα οδηγήσει στη νεκρανάσταση; Μάλλον πρόκειται για ανέκδοτο, και μάλιστα κακό. Το αποτέλεσμα στις οθόνες μας: ένα άθλιας αισθητικής συνονθύλευμα ξεπερασμένου ριάλιτι, παρατράγουδων και κουτσομπολιού.

Στην ίδια περίπου λογική και η κολλημένη στην αισθητική των περασμένων δεκαετιών Εurovision. Με φολκλόρ τραγούδια, με αμήχανους ή ξεπερασμένους ερμηνευτές που αποπειρώνται να κάνουν τη διεθνή καριέρα που κανένας προκάτοχός τους δεν έκανε και την κυρία Δάφνη Μπόκοτα να ανασύρεται από το χρονοντούλαπο της κρατικής τηλεόρασης περίπου τέτοια εποχή κάθε χρόνο με την ειδικότητα του γιουροβιζιονολόγου. Και μετά τι; Αναλύσεις επί αναλύσεων: Τι έφταιξε τελικά; Το ανατολικό μπλοκ ή ο κακός μας ο καιρός; Η χορογραφία του κ. Φωκά Ευαγγελινού ή η κατάρα του Τζόνι Λόγκαν; Μην ξεχνάμε και τα καλλιστεία... Ποια θα είναι η επόμενη Σταρ Ελλάς; Προφανώς αυτή που θα ξεπεράσει την κυρία Τζούλια Αλεξανδράτου σε κακή συμπεριφορά και αλαζονεία, αυτή που θα πετύχει τον μεγάλο στόχο που δεν είναι άλλος από την παρουσίαση μιας οποιασδήποτε τηλεοπτικής εκπομπής και η οποία θα φιγουράρει στα lifestyle έντυπα ντυμένη Τζόαν Κόλινς αλλά ταπεινή στις δηλώσεις της ως κορίτσι της διπλανής πόρτας.

Ζουμ στην πρωτοτυπία
Εχοντας εξαντλήσει κάθε είδος ψυχαγωγικής εκπομπής, το δίδυμο ΣεργουλόπουλοςΜπακοδήμου- το οποίο παραμένει αχώριστο, κατά τους Μπόλεκ και Λόλεκ- εφηύραν για την εφετινή σεζόν μια τρίωρη εκπομπή η οποία παρουσιάζει βίντεο από το Διαδίκτυο με φάρσες, αστεία και παράξενα περιστατικά, παπαρατσίστικα ενσταντανέ κ.ά. Ενδιαμέσως προβάλλονται αποσπάσματα από εκπομπές του καναλιού, συνεντεύξεις προσώπων του καναλιού και όλα αυτά πλαισιώνονται από τα σχόλια του καναπέ. Δηλαδή των παρουσιαστών και των συμπαρουσιαστών τους οι οποίοι, υιοθετώντας φανατικά τον τίτλο της εκπομπής «Σαν στο σπίτι σας» (Αlpha), παραμένουν καθισμένοι και ακίνητοι σε ένα τηλεοπτικό σαλόνι ώσπου να πέσουν οι τίτλοι τέλους.

Τη λογική του βίντεο από το Ιnternet έχουν υιοθετήσει και οι καθισμένοι μεν, σε καρέκλες δε, παρουσιαστές του «Ράδιο Αρβύλα» (Αnt1). Μόνο που στη συγκεκριμένη εκπομπή προβάλλονται και βίντεο από άλλες εκπομπές όχι μόνο του καναλιού αλλά και των υπολοίπων. Εκείνοι απλώς καλούνται να σχολιάσουν και να καληνυχτίσουν. Η τελευταία μέθοδος ομολογουμένως αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε πληθώρα εκπομπών κυρίως πρωινών και μεσημεριανών ψυχαγωγικών. Τι κι αν αποκοιμήθηκες και δεν είδες το «Αλ Τσαντίρι νιουζ» της περασμένης Τρίτης; Μπορείς να το παρακολουθήσεις σε αποσπάσματα στις εκπομπές της επόμενης εβδομάδας. Το ίδιο ισχύει και για το «Πάμε πακέτο» με τα μπαούλα να ανοιγοκλείνουν πολλάκις και τους πανελίστες να βουρκώνουν κάθε φορά από ρίγη συγκίνησης. Υπάρχει βέβαια και η εναλλακτική λύση που υιοθετείται από πολλούς τελευταία. Καλώ στην εκπομπή μου τον συνάδελφο από το ίδιο κανάλι, του κάνω μια δίωρη συνέντευξη, βάζω και την απαραίτητη ένδειξη «Αποκλειστικό» φαρδιά πλατιά και εξασφαλίζω υλικό για τις υπόλοιπες εκπομπές τουλάχιστον για το επόμενο τριήμερο. Στον χορό της «αναπαραγωγής χωρίς όρια» lifestyle έντυπα και sites που ανακυκλώνουν τις ίδιες ειδήσεις, τα ίδια πρόσωπα, την ίδια λογική. Εγκυμοσύνες, μηνιαίοι δεσμοί, ειδύλλια που όλως τυχαίως ξετρυπώνονται σε συνοικιακά σουπερμάρκετ από τους δαιμόνιους(;) παπαράτσι και βαρυσήμαντες δηλώσεις από σεξοβόμβες και ζεν πρεμιέ της μιας σεζόν.

Από κανάλι σε κανάλι θα πετάω
Η ΕΛΕΝΗ Μενεγάκη παρουσίαζε τη «Μega Βanca» για να αναλάβει στη συνέχεια τον «Πρωινό καφέ» στον Αnt1 και να βρεθεί ως σήμερα στον «Καφέ με την Ελένη» στον Αlpha. Η Βίκυ Καγιά παρουσίαζε για δύο συνεχόμενες σεζόν το «So you think you can dance» στο Μega, για να αναλάβει στη συνέχεια το παιχνίδι «Είσαι μέσα;» στον Αlpha και τελικώς να επιλεγεί ως η νέα παρουσιάστρια του «Πρωινού καφέ» του Αnt1. Οι μεταγραφές του Α. Μικρούτσικου είναι μάλλον οι περισσότερες, ενώ της Τατιάνας Στεφανίδου αρκετές- όσες δεν έγιναν αλλά συζητιούνται, αμέτρητες-, ενώ όλοι μπορούν να ελπίζουν από τη στιγμή που η αποπεμφθείσα από το Star Εμη Λιβανίου προσελήφθη από τον Αlpha, ο οποίος παράλληλα προχωρεί σε περικοπές μεταξύ άλλων και δημοσιογράφων με πολυετή παρουσία στον σταθμό όπως οι Χρ. Βασιλόπουλος (ο οποίος όμως μετακόμισε γρήγορα στην Αγ. Παρασκευή κλείνοντας συνεργασία με την ΕΡΤ), Κώστας Βαξεβάνης κ.ά. Και ενώ πολλοί αγωνιούν για το τηλεοπτικό μέλλον του Γ. Αυτιά και του Γρ. Αρναούτογλου, της Κατερίνας Ζαρίφη και του Ν. Μουτσινά, για την ανανέωση των συμβολαίων της Ναταλίας Γερμανού και της Φαίης Σκορδά αλλά και για την εξέλιξη του Γ. Λιάγκα, μία είναι η ουσία: στην ελληνική τηλεόραση κανένας δεν χάνεται. Το πολύ πολύ να αλλάξει συνήθειες, χρώμα μαλλιών, άντε και τίτλο εκπομπής. Γιατί κι αυτό το έχουμε δει! Να ανακυκλώνονται και οι τίτλοι!
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=261485

Ας πούμε κι ένα ευχαριστώ στην τηλεόραση

Δεν πάνε και πολλά χρόνια από την εποχή που οι πολιτικοί «ταγοί» μας αποτελούσαν αξιοσέβαστα πρόσωπα. Λίγο το κορδωμένο στήσιμό τους, λίγο η ελλιπής και απόλυτα κατευθυνόμενη πληροφόρησή του λαού, λίγο η δύναμη της εξουσίας, η ρουσφετολογία, ο κομματισμός και άλλα πολλά ων ουκ έστιν αριθμός… είχαν σαν αποτέλεσμα οι πολιτικοί να φαντάζουν στα μάτια του μέσου Έλληνα ως παντοδύναμοι άρχοντες.

Η επαφή του μέσου πολίτη με την πολιτική κάστα γινόταν μόνο σε επίπεδο βουλευτού, προκειμένου να επιτευχθεί ο διορισμός ή κάποιο άλλο είδος ρουσφετιού. Οι υπουργοί φάνταζαν απρόσιτοι μέσα στις λιμουζίνες τους και ο πολίτης τους έβλεπε μόνο στα επίκαιρα του σινεμά και αργότερα της κρατικής τηλεόρασης, πάντα σε στημένες καταστάσεις. Κουστουμαρισμένους, σοβαρούς και ευλαβείς να καταθέτουν κάποιο στεφάνι ή να συσκέπτονται για το καλό του Έθνους.

Μέχρι που ήρθε η «ελεύθερη» τηλεόραση και ο κάθε κατεργάρης μπήκε στο πάγκο του. Οι βλοσυροί και αμίλητοι τιμονιέρηδες μας έγιναν έρμαια του κάθε γελωτοποιού τηλεστάρ που στο όνομα της τηλεθέασης ή της ελευθερίας του λόγου μπορεί άνετα να τους κατακεραυνώνει ή να τους ξεφτιλίζει διαπομπεύοντάς τους δημοσίως. Και αυτοί να χαίρονται και να διαγκωνίζονται για το ποιος θα πάει πρώτος να γελοιοποιηθεί, καθώς η τηλεθέαση προσφέρει αναγνωρισιμότητα και αυτή με τη σειρά της φέρνει ψήφους. Το μαρκούτσι του ρεπόρτερ έγινε το σκήπτρο σύμβολο της νέας βασιλείας. Αυτής των ΜΜΕ.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού, που έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Με την ελεύθερη τηλεόραση πετύχαμε μεν την απόλυτη ξεφτίλα του κάθε λογής σούργελου και φρούτου που καθορίζει την ενημέρωσή μας, την κουλτούρα μας και την ψυχαγωγία μας, αλλά πετύχαμε και την απελευθέρωσή μας από την ψευδαίσθηση του πάνσοφου και εργατικού Έλληνα πολιτικού. Είναι κι` αυτό μια κάποια επιτυχία.
http://www.antinews.gr/

Η σχέση τηλεόρασης και θηλυκού

Ξέρω, έχουν γραφτεί χιλιάδες άρθρα για τη σχέση γυναίκας και τηλεόρασης.

Σχέση έρωτα, συνήθειας ή απαξίωσης κάποιες φορές. Σε κάθε σπίτι, είτε η γυναίκα είναι νοικοκυρά, είτε γυρνάει κατάκοπη από μια ημέρα, που της χάρισε περισσότερο εκνευρισμό και λιγότερο επιτυχίες, υπάρχει μια ανοικτή τηλεόραση.
Τα μεσημεριανά και τα απογευματινά προγράμματα εναλλάσσονται με τις σοβαρές ειδήσεις, όπου η γυναίκα μοιάζει να εξαφανίζεται λες και η οικονομική κρίση είναι μια υπόθεση καθαρά αντρική.

Μοιάζει απίθανο, αλλά ακόμα και σήμερα τον 21ο αιώνα, που η γυναίκα έχει μια απόλυτα ισότιμη θέση σε επίπεδο ισχύος και συμμετοχής στα κέντρα λήψης αποφάσεων η σχέση τηλεόρασης και θηλυκού μοιάζει να περιορίζεται στα εξευτελιστικά gossip προγράμματα ή στα ανάλαφρα μεσημεριανά, όταν βέβαια δεν κρύβουν ενδιαφέρουσες δημοσιογραφικές έρευνες...

Προσωπικά, έχω βρεθεί πολλές φορές σε σοβαρά τηλεοπτικά πάνελ, όπου είμαι μόνη ως γυναίκα στην εκφορά λόγου για σκληρές υποθέσεις, που απασχόλησαν την κοινή γνώμη, όπως οι υποκλοπές, τα ομόλογα, το παραδικαστικό, η υπόθεση Ζαχόπουλου. Συνειδητοποιούσα κάθε φορά ότι ακόμα και οι γυναίκες δημοσιογράφοι και δικηγόροι αντιμετωπίζονται ως ικανές να πουν την γνώμη τους για ευαίσθητα θέματα και όχι για επικίνδυνα πολιτικά ή κοινωνικά δρώμενα.

Παρότι προσωπικά δεν δικαιούμαι να έχω παράπονο, κάθε φορά έβλεπα ότι η δύναμη στην αποκάλυψη ή στην παρέμβαση σε σοβαρά θέματα, εντοπίζεται ανοήτως από κάποιους ως υπόθεση καθαρά αντρική.
Σκεφτείτε πόσες γυναίκες είναι διευθύντριες ειδήσεων στην τηλεόραση, καμμία στη χώρα μας και πόσες εκτός από την Όλγα Τρέμη και τη Ρίτσα Μπιζόγλη, αυτή τη στιγμή είναι οι πετυχημένες πρωταγωνίστριες των ειδήσεων των 8.


Δυστυχώς και στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό η σχέση γυναίκας –τηλεόρασης είναι σχέση υποτιμητική ή σχέση όχι ισότιμη, όπως εγώ την έχω βιώσει.

Δεν είμαι καμιά «ξυνή», που δεν της αρέσει η χαριτωμενιά της Πετρούλας, που έτσι ή αλλιώς μπήκε στη ζωή μας ως ένα προϊόν, που προβάλλεται μετά τον σκυλοκαβγά των παραθύρων.

Ξέρω όμως ότι ακόμα και τα δακρύβρεχτα αφιερώματα στην επιτυχία της χαριτωμένης εκφωνήτριας του καιρού, ενέχουν μια υποκρισία και υπογράμμιση από τον αντρικό πληθυσμό της τηλόρασης ή γενικότερα των ΜΜΕ: «Ως εκεί είσθε ικανές, μην κάνετε βήμα περισσότερο...»
Όχι ότι και μεις δεν έχουμε τις ευθύνες μας.

Όταν χρησιμοποιούμε την χαριτωμενιά στην προβολή μας, όταν οι ίδιες δεχόμαστε το ρόλο της γλάστρας, όταν οι προσωπικές σχέσεις προηγούνται της δουλειάς μας και το χειρότερο, όταν ως τηλεθεάτριες ή χρήστριες οποιουδήποτε μέσου δεν χρησιμοποιούμε τη δύναμη μας, που είναι απόλυτη και περισσότερο παρεμβατική από οποιοδήποτε αντιφεμινιστικό εμπόδιο:

Να κλείσουμε το κανάλι που μας προσβάλλει ή να αλλάξουμε την εκπομπή που δεν μας ικανοποιεί. Γιατί απλά εμείς, είμαστε περισσότερες ως τηλεοπτικό κοινό. ...

http://fe-mail.gr/pages/posts/sex/sex4235.php

Κολλημένοι στις οθόνες μας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μ. ΠΕΤΡΟΥΤΣΟΥ/ Σ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ / Δ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ξεχάστε τη μία και μοναδική μικρή οθόνη. Οι οθόνες πλέον της ζωής μας είναι τρεις και ήδη απέκτησαν τα «νούμερά» τους. Από αυτά όμως φαίνεται ότι παρά την εξάπλωση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, του Διαδικτύου και των κινητών τηλεφώνων η τηλεόραση παραμένει κυρίαρχο μέσο.

Η Nielsen, η αμερικανική εταιρεία μετρήσεων τηλεθέασης, έχει συμπεριλάβει και τις οθόνες των υπολογιστών αλλά και των κινητών στις έρευνές της. Συμπληρώθηκε μάλιστα ήδη ένας χρόνος από τότε που άρχισε να μετράει τις νέες μας συνήθειες και τα συμπεράσματά της έχουν ενδιαφέρον.



Η προσκόλλησή μας σε κάθε είδους οθόνη ολοένα και αυξάνεται. Οι Αμερικανοί το τελευταίο τρίμηνο του 2008 είδαν περισσότερες από 151 ώρες τηλεόραση τον μήνα, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Επιπλέον, εκείνοι που παρακολουθούν βίντεο στο Ιντερνετ καταναλώνουν άλλες τρεις ώρες τον μήνα, ενώ όσοι βλέπουν βίντεο στο κινητό τους ξοδεύουν άλλες τέσσερις ώρες τον μήνα στο... σπορ. Συνολικά πάντως οι Αμερικανοί περνούν πάνω από 27 ώρες τον μήνα στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με τις μετρήσεις του τελευταίου τριμήνου (Οκτώβριος-Δεκέμβριος) του 2008.



«Η τηλεόραση παραμένει αναμφίβολα το κυρίαρχο μέσο, ωστόσο οι νέες online πλατφόρμες και η κινητή τηλεφωνία διεκδικούν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στην τηλεοπτική ζωή μας», δήλωσε η Σούζαν Γουίτινγκ, αντιπρόεδρος της εταιρείας Nielsen. «Οι τηλεθεατές αποδεικνύεται ότι επιλέγουν την οθόνη εκείνη που είναι καλύτερη ποιοτικά και ευκολότερα προσβάσιμη», κατέληξε.



Υπάρχουν όμως και άλλα συμπεράσματα από τις συγκεκριμένες μετρήσεις που προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η τηλεθέαση της συμβατικής τηλεόρασης αυξάνεται όσο αυξάνεται και η ηλικία του κοινού, ενώ οι έφηβοι είναι εκείνοι που χρησιμοποιούν περισσότερο το Διαδίκτυο και την κινητή τηλεφωνία ως τηλεόραση. Οι άντρες βλέπουν περισσότερα βίντεο από τις γυναίκες στο κινητό καθώς εκείνες προτιμούν το Ιντερνετ και την τηλεόραση. Οι ώρες εργασίας εξακολουθούν να είναι το «prime-time» (ζώνη υψηλής τηλεθέασης) για το Ιντερνετ. Το 65% των χρηστών του Διαδικτύου βλέπουν βίντεο στον υπολογιστή τους 09.00-17.00 από Δευτέρα έως Παρασκευή (δουλεύουν κατά τα άλλα), ενώ το 51% μπαίνουν τις ώρες 18.00-20.00 τα Σαββατοκύριακα. Ε, τα Σαββατοκύριακα ευτυχώς έχουν κι άλλα καλύτερα πράγματα να κάνουν.

ΣΩ.ΜΑ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/03/2009

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=49879348

ΤΟ 24ωρο ΕΝΟΣ ΤΙΤΙΒΙΤΣΑ

1.25 μετά τα μεσάνυχτα: Η ώρα περνάει, αλλά αυτή η παρουσιάστρια δε λέει να τελειώσει! Τι θα γίνει, τελικά, θα μάθουμε αν τα βρήκε με την πεθερά της η γυναίκα με τα 2 -εκτός του γάμου της- πιτσιρίκια ή εκείνη η μέγαιρα επιμένει σε παλαιομοδίτικες λεπτομέρειες περί οικογένειας, πίστης και τα τοιαύτα; Α, δεν αντέχω άλλο, θα μου πουν οι συνάδελφοι στο γραφείο τι απέγινε1 Ας ρίξω έναν υπνάκο!
5.45 μετά τα μεσάνυχτα: Πω, πω! Πεντέμισι κιόλας! Πώς πέρασαν οι ώρες! Σε λίγο θα πρέπει να ετοιμάζομαι για το γραφείο! Πρόσωπο, δόντια, ξύρισμα… Τι βάρβαρη ώρα! Ούτε η Μενεγάκη να ήμουνα! Κι αυτή τουλάχιστον παίρνει τις 100 χιλιαδίτσες της, εγώ τι παίρνω; Ένα χιλιαρικάκι κολλαριστό και πρέπει να λέω κι ευχαριστώ! Έτσι είναι, άλλοι σπουδάζουν, άλλοι δουλεύουν κι άλλοι με δείκτη ευφυΐας μικρότερο από ένα 10χρονο, σαν το γνωστό τηλεπαιχνίδι, τα οικονομάνε μια χαρά!
7.30πμ: (Στη στάση, δίπλα στο περίπτερο): Πάλι μεταγραφές η ομαδάρα! Παίκτες, παίκτες, παίκτες, αλλά η ομάδα πάλι από κάτω! Πού πετάνε τα εκατομμύρια ήθελα να ‘ξερα! Ας μου τα έδιναν εμένα, να δεις τι ομαδάρα θα τους έφτιαχνα! Όλες οι εφημερίδες τα ίδια και τα ίδια! Γαλάζιες, πράσινες, κόκκινες, ροζ… κάθε μια το μακρύ και το κοντός της! Μα, δεν βλέπουν στην τηλεόραση τι γίνεται καθημερινά στην Ελλάδα και τον κόσμο; Πού ζούνε; Όπα, 7 και 45! Πού είναι πάλι το λεωφορείο, λάστιχο έπαθε ή άργησε να ξυπνήσει ο οδηγός; Δεν είναι κατάσταση αυτή κάθε πρωί! Να θες να πας στη δουλειά σου στην ώρα σου και να μην μπορείς! Και να έχεις και τον προϊστάμενο να σου γκρινιάζει:» Γιατί δεν ήσουν στις 7.30 στο γραφείο σου;» παλιοκατάσταση! Μόλις φτάσω στο γραφείο, μετά το καφεδάκι, θα τηλεφωνήσω στον Παπαδάκη ή τον Αυτιά! Θα κάνω δημόσια καταγγελία! Πώς θα πάει μπροστά αυτό το κράτος, όταν δεν σ’ αφήνουν να δουλέψεις;
9.45πμ: Έτσι που λες, συνάδελφε! Μέχρι τη στιγμή που θα άρχιζε να λέει τα δικά της πεθερά άντεξα! Τελικά, τι έγινε; Την είδες εσύ την εκπομπή; (Χτυπάει το τηλέφωνο: «Μάλιστα, κύριε προϊστάμενε, με το θέμα αυτό ασχολούμαι αυτή την ώρα! Μόλις ολοκληρώσω τον έλεγχο των εγγράφων, θα σας φέρω το φάκελο!») Τι λέγαμε, ας, ναι! Τελικά είδες τι έγινε; Όχι; Έβλεπες το Θέμο και την ΄Εφη Θώδη; Μη μου πεις! Έχασα τέτοια εκπομπή; Πώς δεν την πήρα είδηση; Άλλη φορά να μου τηλεφωνείς!
12.15μμ (μασουλώντας το σάντουιτς): Δεν περνάει η ώρα, συνάδελφε! Θα μας φάει η δουλειά και το φιλότιμο! Θα πάθουμε, πώς το λένε οι Αμερικάνοι; Α, ναι, BURN OUT! Θα βγω κάποια μέρα στον «πρωινό καφέ» να πω τον πόνο μου! Μα, τι στην ευχή; 2€ πληρώνουμε το σάντουιτς και ψάχνουμε για τυρί και τυρί δε βρίσκουμε! Δε μου λες, ποιον έχει απόψε καλεσμένο η Τατιάνα, έμαθες; Θα έχει ενδιαφέρον, λένε! Θα σε πάρω, όταν τελειώσει η εκπομπή να τα πούμε!
2.20μμ (στη στάση του λεωφορείου): Άντε, πάλι να περιμένεις το λεωφορείο! Πότε θα φτιάξουν τη νέα γραμμή του ΜΕΤΡΟ να πηγαίνουμε σαν άνθρωποι στα σπίτια μας; Αλλά, ποιος να τα σκεφτεί αυτά; Οι υπουργοί με τις λιμουζίνες που τους πληρώνουμε εμείς οι εργαζόμενοι; Τους βλέπω στις ειδήσεις του STAR καθημερινά! Χαμόγελα, καλοπέραση και κάτσε εσύ εργαζόμενε, να ιδρώνεις καθημερινά από τις 7 μέχρι τις 3 και να λιώνεις στο γραφείο για ένα κολλαριστό χιλιαρικάκι! Πού είναι το λεωφορείο; Αργεί και θα χάσω τη Μπίλιω!
3.20μμ : Νόστιμο το γιουβέτσι, γυναίκα, συνταγή της Βέφας είναι ή του Μαμαλάκη; Ξέρεις, ένας συνάδελφος μού έλεγε ότι πρωτότυπες συνταγές παρουσιάζει κι η εκπομπή ΠΕΡΙ ΟΡΕΞΕΩΣ! Δυνάμωσε λιγάκι τη φωνή, η πρωταγωνίστρια του σήριαλ μιλάει άψυχα! Μα, που τη βρήκανε! Κολλητή του σκηνοθέτη ή του παραγωγού είναι; Άσε, γιατί τρώω και όταν συγχύζομαι δεν μπορώ να χωνέψω!
6.00μμ : Α, λίγα πράγματα σήμερα η Μπίλιω! Για να δούμε οι ειδήσεις τι μας επιφυλάσσουν σήμερα! Τι να πουν, όμως! Τα ίδια και τα ίδια! Μήπως δεν τα ξέρουμε; Δουλειά, καταλήψεις, απεργίες, ματ, ποδόσφαιρο, μεταγραφές, γάβροι, βάζελοι και χανουμάκια… Μόνο στην ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ μαθαίνεις κάτι σοβαρό και σωστό! Γυναίκα! Δεν κάνεις ένα καφεδάκι να μη με πάρει ο ύπνος κι έχω ενδιαφέρουσες εκπομπές σήμερα! Και πού είσαι, όταν πας το μικρό στο φροντιστήριο, φέρε ένα πακέτο τσιγάρα και 1-2 μπίρες, γιατί τελειώνουν!
9.10μμ : Πω, πω κύματα σήμερα! Τι άνεμος, τι κουνήματα, Θε μου! Πω, πω φουσκοθαλασσιές! Αυτό είναι δελτίο καιρού, όχι σαν και κάποια …μουχλιασμένα που μας ζαλίζουν με μποφόρ, βαθμούς και βαρομετρικά! Δείξτα Πετρούλα, πες τα χρυσόστομη!
1.25 μετά τα μεσάνυχτα : Ωραία ταινία, αλλά κουραστική! Τι να κάνω, όμως, που σε λίγο αρχίζει «reality show» ; Να κοιμηθώ με τις κότες και να χάσω την επικαιρότητα και τα κοινωνικά σχόλια;Τι θα έχω να συζητώ με τους συναδέλφους στο γραφείο το πρωί; Για τα εισερχόμενα ή τα εξερχόμενα; Πώς θα περάσει το 7ωρο μπροστά στο χαρτομάνι; Ω, Θε μου, αγχώνομαι και μόνο που το σκέφτομαι… Γυναίκα, κλείσε σε λίγο το κλιματιστικό, γιατί έχω αλλεργία και δεν θα μπορώ να κοιμηθώ…Κι έχω πολλή δουλειά αύριο…

(ΤΙΤΙΒΙΤΣΑΣ)