Το τέλος της έντυπης δημοσιογραφίας;

Ωραίο άρθρο από τη χτεσινή Ελευθεροτυπία.... Τελικά όλο και περισσότερα άρθρα μιλάνε για το τέλος της έντυπης δημοσιογραφίας.

«Τρία τρισεκατομμύρια δολάρια αργότερα...», γράφει ο Economist, αυτό που μάθαμε είναι ότι δεν υπάρχει ένα φάρμακο για τα ψεγάδια του τραπεζικού συστήματος, αλλά καλύτεροι κανόνες και πολύ περισσότερα κεφάλαια σίγουρα βοηθάνε. «Τα επαγγέλματα του μέλλοντος» παρουσιάζει το γαλλικό Le Point. Στο εξώφυλλό του η Αλίν Βέρμπεκ, έμπορος CO2. Το Time περιγράφει «Πώς το Πακιστάν απογοήτευσε τον εαυτό του». Για να αντιμετωπίσει τους Ταλιμπάν πρέπει να εγκαταλείψει την απόδοση ευθυνών και να διορθώσει τα λάθη του. Το Newsweek έχει αποκλειστική συνέντευξη του προέδρου των ΗΠΑ. «Ο Ομπάμα για τον Ομπάμα».

Το Σαν Φρανσίσκο, γράφει ο Economist, κινδυνεύει να γίνει η πρώτη μεγάλη πόλη των ΗΠΑ που θα μείνει χωρίς εφημερίδα. Η πασίγνωστη San Francisco Chronicle, που ιδρύθηκε το 1865, αγωνίζεται να επιβιώσει μειώνοντας προσωπικό. Αλλά κι αν δεν τα καταφέρει, οι άνθρωποι κάτω των 30 ούτε θα πάρουν χαμπάρι ότι έκλεισε, λέει ο δήμαρχος της πόλης. Και αυτό, γράφει το βρετανικό περιοδικό, είναι κοινός τόπος. Οι περισσότερες επιχειρήσεις περνάνε δύσκολες ώρες με την κρίση, αλλά οι επιχειρήσεις Τύπου υποφέρουν χειρότερα απ' όλες. Στην Αμερική, όπου οι εφημερίδες ήταν κάποτε μονοπώλιο, η κατάσταση είναι πολύ κακή.

Στη Βρετανία από το 2008 έχουν κλείσει 70 τοπικές εφημερίδες. Οσες κυκλοφορούν βλέπουν τη διαφήμιση να μειώνεται απελπιστικά και απολύουν κόσμο. Η κρίση είναι γενική, αλλά χειρότερη είναι στον αγγλοσαξονικό κόσμο. Εκεί οι επιπτώσεις από την εξάπλωση του Ιντερνετ και η μείωση της διαφήμισης σκοτώνουν τις εφημερίδες.

Είναι αναμενόμενο η πρόοδος της τεχνολογίας να εξαφανίζει τα παλιά προϊόντα. Οι ειδήσεις όμως δεν είναι απλό προϊόν. Είναι η τέταρτη εξουσία και πυλώνας του πολιτεύματος. Οπότε προκύπτει το ερώτημα, ο θάνατος της εφημερίδας -η οποία είναι κύρια πηγή πληροφόρησης των πιο καλλιεργημένων ανθρώπων (έστω, ήταν κατά τον περασμένο αιώνα), μάστιγα των διεφθαρμένων πολιτικών και συνείδηση των εθνών- θα καταστρέψει τη δημοκρατία;

Δυστυχώς για τις εφημερίδες, γράφει ο Economist, το Ιντερνετ είναι πιο αποτελεσματικό και στην εξάπλωση και των ειδήσεων και των διαφημίσεων. Το αποτέλεσμα είναι τα έσοδα των διαφημίσεων να φεύγουν από τις εφημερίδες και να πηγαίνουν στο Ιντερνετ. Και καθώς μερικές ειδήσεις είναι πιο αποτελεσματικές στο Ιντερνετ, όπως οι τιμές των μετοχών, που θέλουν συνεχή ανανέωση σε πραγματικό χρόνο, ή οι τοπικές ειδήσεις, μαζί με τα έσοδα των διαφημίσεων μεταναστεύουν και οι αναγνώστες.

Η πτώση των εφημερίδων, γράφει ο Economist, είναι ταυτοχρόνως η αιτία και το αποτέλεσμα του γεγονότος που έδειξε έρευνα του ομίλου Pew, ότι ο αριθμός των Αμερικανών ηλικίας 18-24 ετών, που ενημερώθηκαν ένα 24ωρο πριν από την έρευνα, έπεσε από 34% στο 25% τα τελευταία 10 χρόνια. Προφανώς οι εφημερίδες δεν μένουν με σταυρωμένα τα χέρια. Ενα μέρος των οικονομικών προβλημάτων οφείλεται στις δαπάνες που κάνουν για να περάσουν και αυτές στην ηλεκτρονική διανομή των ειδήσεων. Εχουν διπλό κόστος. Να τυπώσουν και να διανείμουν το προϊόν τους για τον παλιό κόσμο, αλλά και να προμηθεύσουν το νέο κόσμο με ψηφιακές εκδόσεις του κλασικού τους προϊόντος. Βέβαια δεν έχουν βρει ακόμα επιχειρηματικό μοντέλο που να δουλεύει on line.

Μέχρι στιγμής προσφέρουν δωρεάν το προϊόν τους στο Ιντερνετ. Αυτό δεν μπορεί να διατηρηθεί ες αεί, γιατί τα έσοδα της διαφήμισης είναι λίγα. Οπότε ή πρέπει να μειωθούν οι ειδήσεις που θα διανέμονται on line ή θα πρέπει να πληρώσουν οι αναγνώστες. Ηδη οι Financial Times και η Wall Street Journal, που έχουν πάνω από ένα εκατομμύριο συνδρομητές on line, εφαρμόζουν ένα σύστημα πληρωμής για άρθρα. Θα ακολουθήσουν κι άλλες. Βέβαια αν έχουν δωρεάν ενημέρωση από το Google ή το Yahoo μπορεί να μη θέλουν να πληρώσουν για κάτι πιο σοβαρό ή εξειδικευμένο. Αλλά ήδη πληρώνουν για εφημερίδες, ενώ μπορούν να παίρνουν τις δωρεάν εκδόσεις. Οπότε γιατί να μην πληρώνουν και on line;

Η έκδοση εφημερίδων στο Ιντερνετ θα βελτιωθεί πολύ περισσότερο με τις νέες μηχανές ανάγνωσης που κυκλοφορούν στο δίκτυο και στα κινητά τηλέφωνα. Μπορεί το πρόβλημα της έντυπης δημοσιογραφίας να μη λυθεί έτσι, αλλά οπωσδήποτε η τεχνολογία και το σύστημα πληρωμών θα βοηθήσουν να βρεθούν τρόποι ώστε οι ειδήσεις να ανθήσουν και στον ψηφιακό αιώνα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το μέλλον των ειδήσεων θα είναι διαφορετικό. Δεν θα υπάρχουν οι μεγάλοι τίτλοι στα πρωτοσέλιδα που θα δίνουν το στίγμα της ημέρας.

Η κοινή γνώμη θα διαμορφώνεται από χιλιάδες διαφορετικές φωνές, με χιλιάδες διαφορετικές απόψεις. Και όσοι ενδιαφέρονται για την πολιτική και οικονομική ειδησεογραφία, θα είναι πολύ καλύτερα εξοπλισμένοι για να θέσουν τους κυβερνώντες ενώπιον των ευθυνών τους, που είναι και ο λόγος για τον οποίον η κοινωνία χρειάζεται τις ειδήσεις, καταλήγει ο Economist. *

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2009-05-21&id=46376