"Πάει πολύς καιρός από τότε που ο πιτσιρικάς με το χαμόγελο απ' αυτί σε αυτί κυνηγούσε γεροντάκια με το μικρόφωνο ανά χείρας πασχίζοντας να τους βγάλει την "καλή ατάκα". Τηλεόραση του χαβαλέ δηλαδή, πιό light κι απ' το πούπουλο μιάς χήνας. Ο Γρηγόρης λοιπόν είναι ένα φαινόμενο για την ελληνική τηλεόραση. Ένας τύπος που υπό... άλλες συνθήκες θα ήταν παντελώς αόρατος κυρίως λόγω των ανύπαρκτων προσόντων του, βρέθηκε να είναι ο κυρίαρχος της πρωϊνής ζώνης. Το ατού του; Αυτό το "άδολο" χαμόγελο που ο κοσμάκης το ερμηνεύει ως καλοσύνη. Ένα χαμόγελο που δεν μπορείς να το ξεκρεμάσεις απ' τ΄αυτιά του ακόμα κι αν καταρεύσει το σύμπαν γύρω του. Αυτό το χαμόγελο πουλάει ο Γρηγόρης εδώ και χρόνια ανταγωνιζόμενος το κατεστημένο της (εκάστωτε) ασήμαντης ξανθιάς του δίπλα καναλιού. Το ΤΙΠΟΤΑ δηλαδή ανταγωνίζεται το ΤΙΠΟΤΑ.Ο Γρηγόρης όμως είναι και θύμα, θύμα της ίδιας της περσόνας που δημιούργησε. Φόρεσε την τηλεοπτική του εικόνα - αυτή του καλού παιδιού - και στην πραγματική του ζωή, μη έχοντας τίποτα καλύτερο να επιδείξει. Πασχίζει να είναι συμπαθής ακόμα και σ' αυτούς που δεν χρειάζεται χαζογελόντας αμήχανα, με βλακώδη αστεία επιπέδου δημοτικού. Ας προσπαθήσει κάποιος να του κάνει μια σοβαρή κουβέντα για οποιοδήποτε θέμα και θα διαπιστώσει πως είναι πιό ρηχός κι από πιατάκι του καφέ.
Κι όμως, μια τηλεόραση, ένα σύστημα που αναδεικνύει το ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΙΠΟΤΑ σε πρωτοκλασάτη περσόνα περιφέροντάς τον ως το σύμβολο της επιτυχίας δίνει το μήνυμα στην κοινωνία πως όταν κάποιος έχει κάτι ουσιώδες να πει δεν θα έχει βήμα. Κι αυτό επειδή σχεδόν όλο το τηλεοπτικό βήμα είναι κατηλημένο από παπαρολόγους και καημένα βούρλα που σιγοντάρουν τη λαϊφσταλιά τους χορωδίες μοντελοεϊδών, μοντελοπνιχτών, στυλιστονταβατζήδων, φλυτζανούδων και τηλεμαγείρων...
Όταν προσβάλουν τη νοημοσύνη μας πρέπει ν' αντιδρούμε, αυτό ξέρω εγώ."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ του troktiko
Σχόλιο: Ένα κείμενο που πραγματικά με καλύπτει, και λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους... Πραγματικά δεν προσφέρει τίποτα, όπως φυσικά και οι άλλες...ανταγωνίστριές του....
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου