Αραγε πόσοι να είναι οι άνθρωποι που επιθυμούν να ζουν τη ζωή τους «οδηγώντας» στη δεξιά λωρίδα.
Πόσοι είναι αυτοί που νοσταλγούν τις εποχές που μπορούσες να απολαύσεις το φαγητό σου χωρίς να σε κυνηγά ο χρόνος, να επιλέξεις αγροτικούς δρόμους και όχι αυτοκινητόδρομους, να γράφεις μεγάλα γράμματα και να απλώσεις τα χαρτιά σου σε ένα γραφείο και να τα μελετήσεις... Πόσοι όμως φοβούνται ότι θα μείνουν πίσω στο εξπρές της ζωής και κυνηγούν το χρόνο, τρώγοντας βιαστικά ένα σάντουιτς χωρίς να εγκαταλείπουν το γραφείο τους, σανιδώνοντας το γκάζι στους αυτοκινητοδρόμους, δίνοντας εντολές από τα κινητά με απότομο ύφος. Δεν είναι μόνο η βασίλισσα που αποκάλυψε την επιθυμία της «να πέσουν λίγο οι ρυθμοί». Ανώτατα στελέχη εκπλήσσουν τους συναδέλφους τους και την αγορά με την παραίτησή τους -πωλούν το διαμέρισμά τους στο Σίτι, τις μετοχές τους και αποσύρονται στη Σκωτία ή την Ουαλία κάνοντας εναλλακτικά επαγγέλματα. Παραδοσιακά το Λονδίνο περηφανεύεται για το γρήγορο ρυθμό ζωής (...), όμως τώρα η βρετανική πρωτεύουσα θα φιλοξενήσει το Slow Down London, ένα δεκαήμερο φεστιβάλ για τις απλές χαρές της ζωής, την ηρεμία, τον περίπατο, το διαλογισμό, τα λουλούδια, το αργό φαγητό... Πραγματικά πρόκειται για ένα πολύ ωραίο λάιφσταϊλ. Θέλουμε όμως «καθυστερήσεις» στα εργοστάσια, στις συγκοινωνίες, στην πληρωμή του μισθού μας;
To αγγλικό άρθρο εδώ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου